Ushtria Çlirimtare e Kosovës kishte tiparet më të spikatura të një ushtrie të kohës sonë (15)

24 korrik 2020 | 11:25

Shkruan: Kudusi Lama

Dihet që lufta është një gjë e keqe, por ajo është edhe e mirë. Themi e keqe për shkak se në një luftë, sidomos kur kryhet në gjirin dhe në trojet e popullit, pësohen dëme të rënda jo vetëm ekonomike por, në radhë të parë, në forcat njerëzore. Kur je i pushtuar, lufta çlirimtare është edhe e mirë, sepse sjell lirinë, për të cilën edhe varret e të parëve kanë shumë nevojë. Ndërsa për të gjallët, nevoja për liri është kushti i parë për të jetuar. Ajo është si drita, si buka, si uji, si jeta, si dielli dhe si ajri. Kështu duhet kuptuar ndjenja për të kërkuar dhe për ta gjetur lirinë. Pra, rrjedhshëm dalim në përfundimin se vetëm rruga e luftës me serbët ishte rruga e lirisë dhe e pavarësisë së Kosovës.

Kështu pra, Kosova kishte nevojë për mbrojtje. Ia kërkoi mbrojtjen inteligjencies. Ajo ia dha sipas mënyrës së vet, me arsyetime. Ato nuk u morën parasysh. Ia kërkoi popullit të saj, ai doli në protesta, por u rrah e u persekutua në mënyrë më çnjerëzore. Ia kërkoi komunitetit evropian – ai bëri veshin e shurdhër. Ia kërkoi komunitetit botëror – ai dha këshilla. Ç’të bënte Kosova e robëruar? Ajo iu drejtua bijve të saj: “O sot, o kurrë!”, dhe ata rrokën armët për t’i dalë zot. Doli në fushën e betejës Ushtria Çlirimtare e Kosovës, e cila u identifikua me rrugën drejt lirisë.

Kur në Kosovë po bëheshin aksionet e para, vetëm ata që ishin ideatorë dhe themelues të kësaj force serioze, e kishin të qartë se cilat do të ishin përmasat e kësaj lufte. Prandaj, me rëndësi ishte që të luftohej se kështu do të arrihej mirëkuptimi me popullin, i cili kishte kuptuar se nuk kishte rrugë tjetër për të arritur në portat e lirisë dhe të pavarësisë.

Vetë shtrirja e Ushtrisë Çlirimtare dhe e veprimtarisë luftarake të saj në tërë territorin e Kosovës, tregoi për mbështetjen e zgjidhjes së çështjes së lirisë nëpërmjet rrugës së luftës, të cilën e zgjodhi djalëria kosovare. Por që brohoritja masive e popullit deri në kupën e qiellit, UÇK, UÇK, UÇK, më 28 nëntor 1997, kur djemtë e UÇK-së deklaruan publikisht UÇK-në para popullit të Kosovës dhe gjithë botës, është treguesi më i qartë se çfarë shihte dhe çfarë priste populli i Kosovës nga djemtë dhe vajzat e tij.

Lufta në Kosovë u organizua dhe u zhvillua sipas një strategjie të studiuar mjaft mirë. Akti i parë i kësaj lufte ishte vendimi dhe praktika e zbatimit të tij, për krijimin dhe fuqizimin e Ushtrisë Çlirimtare të Kosovës. Dhe asnjë nga ata që kishin rrëmbyer armët nuk ka menduar tjetër veçse të fitohet liria, të çlirohet Kosova ose të jepet jeta në frontet e luftës përballë pushtuesit. Për këtë të vërtetë nuk kam nevojë për dëshmitarë, jam dëshmitar vetë.

Lufta në Kosovë u organizua dhe u realizua sipas një strategjie të studiuar mirë dhe të bazuar në largpamësi. Kjo saktësi strategjike në përcaktimin e rrugës së fillimit dhe të zhvillimit të luftës, bëri që Kosovës t’i falej ushtria në një kohë rekord pas deklarimit në fushat e betejave. Kjo ushtri të cilës iu deshën vetëm 6 muaj aktivitet publik luftarak, te fitoi qytetarinë ndërkombëtare dhe te bëhej një organizëm, i cili tërhoqi vëmendjen e opinionit publik, politik dhe ushtarak të të gjithë botës. Ajo u vlerësua si një nevojë e këtij kombi, në kushtet e robërisë dhe të domosdoshmërisë së fitimit të lirisë së merituar e të nevojshme për çdo popull dhe njeri. UÇK-ja u bë pjesë e jetës së popullit të Kosovës dhe garanci e të ardhmes së saj. Pa këtë ushtri dhe luftën e saj, as që mund të mendohet çlirimi prej pushtimit.

Praktika e luftës së Ushtrisë Çlirimtare të Kosovës provoi se ideatorët dhe drejtuesit e kësaj lufte kishin të drejtë. Ata e sollën Kosovën në ditën e lirisë për një kohë rekord dhe me mbështetje të fuqishme ndërkombëtare. E megjithëse sot po ngrihen akuza kundër tyre, unë i kam parë me armë në krah nëpër fronte dhe e di mirë, se ata as që janë kujtuar se mund të ekzistojë një praktikë e tillë për të cilën po akuzohen sot. Por sot janë të gjithë të zgjuar dhe trima, pasi edhe populli thotë: “Të mençur pas kuvendit e trima pas luftës ka shumë”.

UÇK-ja ishte një ushtri që nuk kishte nevojë t’i bëjnë moral për t’ia mësuar armët, një ushtri që nuk kishte nevojë për ta urdhëruar të shkojë në frontin më të vështirë, një ushtri që nuk kishte në praktikën e saj asnjë thyerje disipline, një ushtri që nuk dyshoi edhe në momentet më të vështira në rrugën e saj të luftës drejt lirisë, nuk mund të konsiderohet ndryshe, veçse ushtri me një moral të pashembullt dhe me ushtarë trima, që dinë mirë çfarë bëjnë dhe pse luftojnë. Kjo ushtri as nuk është kujtuar e as nuk ka pasur kohë të mendojë se si të pasurohet, por ka kërkuar prej popullit shqiptarë që çdo qytetarë të investojë sa të mundet për ta armatosur, për ta veshur e për ta ushqyer.

Morali dhe trimëria janë dy terma, që përfaqësojnë fusha të veçanta të veprimtarisë së individit dhe të familjes, por edhe të shoqërisë. Ata janë bashkudhëtarë në historinë e përcaktimit të tyre si terma, si dhe të njohjes si arsye njerëzore.

Ç’është morali? Kësaj pyetjeje i janë dhënë dhe i jepen përgjigje nga më të ndryshmet, por në thelb shprehin të njëjtën gjë. Megjithatë, moralin do ta përcaktojë si një dukuri të ekzistencës së individit, të familjes, të kombit dhe të shoqërisë njerëzore dhe si një tërësi parimesh, normash, kërkesash dhe rregullash, që janë të detyrueshme për secilin në një ambient të caktuar. Morali shpreh forcat e brendshme të një njeriu apo shoqërie, të cilat janë bazë e udhëheqjes për të vepruar për plotësimin e misionit.

Morali i lartë është shfaqja më e lavdishme e Ushtrisë Çlirimtare të Kosovës. Ky ishte morali që bëri mrekullinë e madhe të qëndresës për t’i mundur me gjoks tanket dhe topate armikut.

Morali i Ushtrisë Çlirimtare të Kosovës arrin lartësi të tillë sa të mos ketë motër në kohën tonë. Ushtari kërkonte vetëm një armë dhe asgjë tjetër. Atë nuk e ndalte asnjë pengesë. Nuk e ndalnin as mungesa e bukës, e ujit, e veshjeve, e zjarrit, e strehës dhe as dendësia e betejave me serbët dhe rreziku i familjeve. Morali ishte gdhendur në ballin e çdo luftëtari: “Liri a vdekje për Atdhe”.

Trimëria është pjellë e moralit të lartë. Të qenit trim shpreh guxim për plotësimin e detyrimeve që e ndjen se i ke. Trimëria është mohim i frikës. Kosova pati dhe ka mjaft mohues të frikës dhe përqafues të trimërisë. Ndërsa sot shumë prej këtyre e ndoshta edhe të gjithë po akuzohen se paskan bërë krime ndaj Serbisë e serbëve. Sa keq që Evropa po i shpërblen në këtë mënyrë luftëtarët e lirisë, që duhet t’i evidenconte si vlera të personalitetit kombëtar modern. Ndërsa konsideron viktima kriminelët të cilët për vrasjet, përdhunimet, masakrat, grabitjet, vjedhjet dhe gjithçka tjetër që kanë bërë në Kosovë, në Beograd kanë marrë secili prej tyre përveç shpërblimeve të mëdha edhe nga 5 (pesë) dekorata mirënjohje në emër të kombit serbë.

Që në fillimet e saj, Lufta Çlirimtare e Kosovës u konsiderua si një organizim terrorist, sepse kështu i interesonte Serbisë dhe kështu propagandonin edhe ata që përkrahnin sundimin serb në Kosovë. Më vjen keq për ata “të ditur” që e quajnë veten edhe ushtarakë edhe politikanë, (kombësia e të cilëve nuk më intereson), të cilët edhe pse kanë bërë shkollë dhe konsiderojnë se e njohin terminologjinë gjuhësore, por që nuk dinë të zbërthejnë termin “terrorizëm”. Më vonë u vunë edhe emra të tjerë si: “forca irredentiste”; “nacionalizëm mesjetar”, “luftë komuniste” etj., por koha, qartësia politike dhe ushtarake e Ushtrisë Çlirimtare të Kosovës, e bënë të tyren. Pra, erdhi një çast kur çdo gjë u bë e qartë. Në Kosovë po bëhej një luftë për t’u çliruar nga një sundim gjakatar mesjetar. Çlirimtarët ishin djem dhe vajza, që e kishin të qartë vizionin e të ardhmes.

Ushtria Çlirimtare e Kosovës kishte tiparet më të spikatura të një ushtrie të kohës tonë. Disa prej të cilave konsideroj: Ajo lindi si një variant proteste për lirinë e Kosovës; lindi si nevojë nga gjiri i popullit të shtypur dhe të persekutuar për të fituar lirinë e shumëkërkuar në shekuj; doli si një forcë serioze për të vendosur drejtësi pa lutje; u krijua si një ushtri që e vendosi bazën e saj në gjirin e popullit të Kosovës dhe e mbështeti shpinën në prehrin e këtij populli, pasi kishte besim të plotë në ecurinë e aktit të saj për liri; u rrit shpejt si një ushtri me disiplinë të vullnetshme, jashtë detyrimeve ligjore dhe disiplinës së forcës; siguroi një popullaritet kombëtar dhe ndërkombëtar si një ushtri demokratike dhe me parametra të besueshëm për ecurinë e rritjes dhe të forcës së saj; ndoqi një taktikë dhe strategji të studiuar mirë dhe arriti të fitojë reputacionin e duhur në sytë e gjithë opinionit të brendshëm dhe të jashtëm, duke vënë në arsenalin kombëtar edhe një faqe lavdie; vendosmëria për arritjen e synimeve dhe objektivave të luftës ishte një nga tiparet thelbësore të saj; korrektësia në marrëdhëniet me popullin dhe me organizmat politike kosovare e ndërkombëtare, ishte në themel të veprimtarisë ushtarake të të gjitha strukturave të kësaj ushtrie, duke përbërë tiparin që përcaktoi edhe fuqinë e saj; zhdërvjelltësia dhe manovrueshmëria ishin tipare të dinamizmit, me të cilat u rrit ushtria etj.

Po kështu, vlerësoj se Lufta Çlirimtare e Kosovës u zhvillua si një luftë bashkëkohore, karakteristikat e së cilës ishin: kishte një strategji politike dhe ushtarake të përcaktuar saktë dhe me synime të detajuara me përgjegjësi; ishte një luftë e drejtë; kishte tiparet e një lufte mbarëpopullore; ishte një luftë që përfaqësonte interesat kombëtare të popullit në trojet etnike të tij; dallohej për një disiplinë të ndërgjegjshme të të gjithë luftëtarëve; u zhvillua si një kombinim në masën e duhur të luftës partizane me luftën klasike; ishte një luftë që nuk doli për asnjë moment jashtë parametrave të ndeshjes ushtarake dhe nuk mori asnjëherë nuancat e reprezaljeve mbi popullatën civile serbe në Kosovë; u zbatua një taktikë e zhdërvjelltë dhe elastike gjatë zhvillimit të betejave; zhvillohej në terrene të njohura dhe etnike; përfshiu gjithë territorin e Kosovës; ishte një luftë vullnetare; nuk njohu kompromise jashtë interesave kombëtare; financiarisht u mbështet vetëm në ndihmën vullnetare të popullit të Kosovës; u paraqit si një luftë me parime të forta morale etj. Në tërësinë e saj, Lufta Çlirimtare e Kosovës ishte një luftë pa kthim, e cila kishte një detyrim historik që duhej ta kryente në kohën e duhur për të siguruar për popullin e Kosovës aspiratën, për të cilën kanë luftuar dhe janë sakrifikuar me dhjetëra e dhjetëra breza trimash të këtyre trojeve. Ushtria çlirimtare që mori mbi shpatullat e veta barrën e rëndë të sigurimit të lirisë dhe të pavarësisë së Kosovës, vlerësohet si pionierja e të ardhmes së Kosovës dhe e ringritjes kombëtare shqiptare. (Vazhdon)

Lajme të sponsorizuara

Të fundit
Këngëtarja e njohur shqiptare, Rita Ora, shpeshherë publikon foto të…