Dita e tretë e konfliktit të ri në Gjirin Persik ka shënuar një tjetër përshkallëzim të fortë të luftimeve, që janë shtrirë nga Mesdheu deri në kufijtë e Afganistanit. Megjithatë, drejtuesit ushtarakë të Izraelit dhe Shteteve të Bashkuara shpresojnë se kundërpërgjigjja iraniane ka arritur kulmin dhe mund të nisë të zbehet gradualisht.

Sipas autoriteteve izraelite, janë shkatërruar 600 struktura me 2 mijë e 500 bomba të hedhura: 20 bunkerë të lidershipit, 150 raketa dhe platforma lëshimi, si dhe 200 sisteme kundërajrore. Ndërkohë, Pentagoni flet për 1 mijë e 250 objektiva të goditur, në një fushatë ajrore ku po marrin pjesë edhe bombarduesit strategjikë B-2 Spirit dhe B-1 Lancer që nisen direkt nga territori amerikan.

Avionët luftarakë tashmë operojnë lirshëm mbi Teheran, ndërsa i gjithë territori iranian survejohet nga dronë si MQ-9 Reaper dhe Hermes, që godasin objektivat e identifikuara. Satelitët, avionët e zbulimit dhe spiunazhi elektronik mbledhin vazhdimisht të dhëna, të cilat përpunohen në kohë reale nga sisteme inteligjence artificiale si Maven i Palantir për të përcaktuar objektiva të rinj.

Reagimi iranian dhe vështirësitë

Pavarësisht intensitetit të sulmeve, Irani ka vijuar kundërpërgjigjen. Të dielën drejt Izraelit u lëshuan valë me 9 deri në 30 raketa balistike njëherësh, duke vënë në provë mbrojtjen ajrore. Megjithatë, dje sulmet u ngadalësuan dhe alarmet u ndërprenë në orët e pasdites. Kjo interpretohet si shenjë e vështirësive të Gardës Revolucionare për të mbajtur ritmin e kundërsulmit.

Shërbimet e inteligjencës vlerësojnë se platformat e fshehura të lëshimit, të përgatitura para konfliktit dhe të mbajtura në heshtje radio, po shterojnë rezervat e raketave me rreze të gjatë dhe e kanë të pamundur t’i zëvendësojnë për shkak të shkatërrimeve dhe problemeve në koordinim.

Fronti jugor dhe sulmet në Gjirin Persik

Megjithatë, Irani mbetet një territor i gjerë, pesë herë më i madh se Italia. Në jug, ku operacionet ajrore janë më të vështira për Izraelin, pesha kryesore bie mbi rreth 50 avionë F-18 dhe F-35 të aeroplanmbajtëses “Lincoln”. Në këtë zonë, njësi të Gardës Revolucionare vijojnë të lëshojnë dronë dhe raketa drejt vendeve të Gjirit, duke goditur edhe tre centrale elektrike.

Dy avionë Sukhoi 24 arritën të ngrihen në ajër, por u rrëzuan nga Katari. Tre cisterna nafte u goditën me raketa gjatë përpjekjes për të kaluar ngushticën e Ngushticës së Hormuzit, ndërsa një dron nëndetar dëmtoi një tjetër anije pranë Omanit.

Objektivi i ri: Strukturat e sigurisë

Komandantët izraelitë e konsiderojnë fazën e parë të ofensivës si të suksesshme. Drejtuesit kryesorë të Republikës Islamike janë eliminuar, qendrat e komandës janë shkatërruar dhe arsenali është dëmtuar rëndë. Marina iraniane raportohet të ketë humbur anijet kryesore, përfshirë anijen komandë për dronë.

Që prej ditës së djeshme, fokusi i sulmeve është zhvendosur te strukturat e sigurisë së brendshme: Kazermat e Gardës Revolucionare, shërbimet sekrete, milicia Basij dhe policia. Objektivi duket i qartë: Të nxitet pakënaqësia popullore dhe të inkurajohet një reagim i brendshëm kundër regjimit.

Deri tani nuk ka shenja të një revolte të organizuar, përveç festimeve sporadike pas raportimeve për vrasjen e Khameneit. Megjithatë, ekziston frika se regjimi mund të reagojë me represion të ashpër, duke rrezikuar një përplasje të brendshme me pasoja për gjithë rajonin.

Kufijtë e operacionit dhe sinjalet nga Uashingtoni

Nëse nuk ndodh një kolaps i brendshëm i regjimit, konflikti mund të zgjasë. Presidenti Donald Trump është shprehur se operacionet mund të vazhdojnë për “katër ose pesë javë, apo edhe më shumë”. Megjithatë, operacionet ajrore kërkojnë fluturime deri në tetë orë, duke rënduar mbi avionët dhe ekuipazhet, si dhe duke konsumuar me shpejtësi rezervat e bombave dhe interceptorëve për sistemet Patriot dhe Thaad. Emiratet dhe Katari raportohen tashmë me mungesa municionesh.

Pa përforcime të mëdha nga SHBA-të brenda dhjetë ditësh, ritmi i sulmeve mund të reduktohet ndjeshëm.

Ndërkohë, sekretari amerikan i Shtetit, Marco Rubio, ka deklaruar se qëllimi i Uashingtonit nuk është rrëzimi i regjimit, por eliminimi i arsenalit të raketave dhe dronëve iranianë, të konsideruar si mburojë për programin bërthamor. Një objektiv që, sipas tij, mund të arrihet brenda pak ditësh.

Zhvillimet e orëve dhe ditëve në vijim do të tregojnë nëse kundërpërgjigjja iraniane ka ende kapacitet të kërcënojë Gjirin dhe sa armë kanë mbetur në dispozicion të regjimit./La Repubblica