Presidenti amerikan Donald Trump ka pranuar se politika e deportimit masiv të emigrantëve të paligjshëm ka qenë “shumë e ashpër”.

Deklarata u bë gjatë një interviste për emisionin “60 Minutes” të Ross Douthat, pas humbjes së republikanëve në zgjedhjet e mesmandatit.

Trump theksoi se ai nuk ishte në fletëvotime. “Nëse do të isha unë, situata do të ishte shumë ndryshe,” tha ai, duke përmendur mitingjet e mëdha dhe mbështetjen e fortë të votuesve të tij.

Ai pranoi se kjo mbështetje nuk u transferua te kandidatët që ai mbrojti, si Ken Paxton në Teksas dhe Darline Graham në Karolinën e Jugut.

Kur Douthat e sfidoi se “në shumë raste ju i zgjodhët kandidatët”, Trump nuk e mohoi, por mbrojti vendimet e tij. Kjo e dobësoi argumentin e tij për transferimin e votave.

Sipas presidentit, arsyet kryesore të humbjes ishin lufta me Iranin dhe rritja e çmimeve të benzinës. Ai mbrojti sulmin si të nevojshëm për të parandaluar armët bërthamore dhe deklaroi se do ta bënte përsëri: “Iran nuk mund të ketë armë bërthamore.” Në të njëjtën kohë pranoi se votuesit “nuk e pëlqyen luftën”.

Vendosmëria e tij tregon se prioritetet në politikën e jashtme mbeten të pandryshuara, edhe pse ky vendim i kushtoi zgjedhjet.

Për ekonominë, Trump këmbënguli se shifrat janë historikisht të mira – punësim, tregu i aksioneve  me 401 mijë– por se media nuk i mbulon lajmet pozitive dhe se mesazhi nuk kaloi si duhet te votuesit. Ai pranoi se kostoja e jetesës mbetet problem për shumë amerikanë.

Në një nga momentet më të qarta, Trump tha se politika e deportimeve “mund të jetë shumë e ashpër”.

Ai mbetet i vendosur për të dëbuar kriminelët, por u shfaq i hapur për një marrëveshje me demokratët për punëtorët e ligjshëm që kanë vite në SHBA, në hotele, pastrim, restorante e ndërtimtari.

Ky pranim hap derën për kompromis dhe shënon një ndryshim toni.

Kur u pyet nëse mund të bashkëpunonte me demokratët pa i fyer, Trump u përgjigj se mund ta bënte “shumë lehtë”. Fjalët janë të forta, por historia e tij tregon të kundërtën. Realiteti do të tregojë nëse stili i tij do të ndryshojë.

Intervista tregoi një president më reflektues se zakonisht. Ai pranoi humbjen, ofroi bashkëpunim dhe sinjalizoi ndryshime të mundshme në kabinet.

Douthat e mbajti presionin e nevojshëm, duke e detyruar të përballet me përgjegjësinë e tij. Në fund, ajo mbetet një dokument i rëndësishëm i momentit me një president që mbron vendimet e tij, por që fillon të pranojë se disa prej tyre i kushtuan mbështetje.