Angelina Jolie publikon mesazhin prekës të një vajze nga Gaza
Aktorja dhe aktivistja humanitare Angelina Jolie ka ndarë në rrjetet sociale një letër të dërguar nga një grua e re nga Gaza, duke përshkruar gjendjen e vështirë humanitare në zonë.
Sipas postimit të saj, letra vjen nga një 26-vjeçare që jeton në një kamp të përkohshëm, pasi ka humbur familjarë gjatë konfliktit dhe aktualisht përballet me kushte të vështira jetese.
Në mesazhin e publikuar, përshkruhet mungesa e kushteve bazë si uji i pastër, ushqimi dhe shërbimet e përditshme, si dhe vështirësitë e mëdha me të cilat përballen familjet e zhvendosura, përfshirë fëmijët që nuk kanë më akses në arsim dhe jetojnë në kushte emergjente.
Angelina Jolie e ka shpërndarë këtë letër si pjesë e angazhimit të saj humanitar, duke theksuar nevojën për vëmendje të vazhdueshme ndaj situatës në Gaza.
“Ajo më tregoi se si është jeta e përditshme për të, familjen e saj dhe fqinjët e saj. Doja ta ndaja. Realiteti i tyre vazhdon, edhe pse vëmendja jonë është shpërqendruar në ngjarje të tjera të dëshpëruara që po zhvillohen në botë.”
“Në luftërat e mëparshme, mendonim se humbja ose vdekja ishte gjëja më mizore që mund t’i ndodhte dikujt në këtë vend. Besonim se ky ishte niveli më i lartë i dhimbjes dhe se asgjë nuk mund të ishte më keq. Por në këtë luftë zbuluam se ekziston diçka më e keqe se vdekja, të vazhdosh të jetosh pa shpirt, duke mbajtur një vuajtje aq të rëndë sa tonelatat e çimentos së tretur ku dikur ndodheshin qytetet tona. ”
“Rreth pesë muaj pas përfundimit të luftës, jeta në Gaza sot nuk ka të bëjë vetëm me mbijetesën ndaj bombardimeve, por me një sërë detajesh dobësuese që na ndjekin që nga momenti që zgjohemi. Gjërat e vogla që dikur ishin normale tani janë bërë jashtëzakonisht të vështira.”
Siç thotë kjo grua e re, ndër të tjera, “në kampet e mbipopulluara, historia fillon në mëngjes, ku njerëzit nuk zgjohen nga cicërimat e zogjve, por nga zhurma e vazhdueshme e fëmijëve dhe të rriturve që bërtasin ndërsa presin në radhë për ujë. Pasi marrin ujë, e çojnë atë në distanca të gjata nën diellin e nxehtë ose të ftohtin acarues. Pastaj ka një radhë tjetër përpara kuzhinave të ndihmës humanitare, ku racionet ushqimore mezi mjaftojnë për të mbrojtur një fëmijë nga uria. Shumë fëmijë kanë harruar si është shkolla, si është të mbash një laps ose të vizatosh. Ëndrrat e tyre kanë qenë të kufizuara në sigurimin e një litri ujë ose një pjate me ushqim.”
