Tensionet mes Shteteve të Bashkuara të Amerikës dhe Iranit janë përshkallëzuar ndjeshëm, duke rritur spekulimet për një sulm të mundshëm ushtarak amerikan ndaj Teheranit.

Një grup goditës i Marinës amerikane ndodhet tashmë në rajon, ndërsa afatet politike dhe diplomatike po afrohen mes paralajmërimeve të ashpra nga Washingtoni.

Bisedimet në Gjenevë nuk kanë dhënë sinjale për një marrëveshje të afërt.

Objektivat e mundshme të një goditjeje

Sipas analizave të sigurisë dhe burimeve ushtarake, një operacion i kufizuar amerikan do të përqendrohej fillimisht në objektiva strategjikë me rëndësi të lartë. Mes tyre:

-Objektet bërthamore, përfshirë qendrat e pasurimit në Natanz dhe Fordow, si dhe reaktorin e ujit të rëndë në Arak, me synim dobësimin e kapaciteteve të programit atomik iranian.

-Strukturat e Gardës Revolucionare Islamike (IRGC), përfshirë baza dhe qendra komanduese në zona si Bushehr, Teheran dhe Isfahan, që cilësohen shtylla të fuqisë ushtarake dhe raketore të regjimit.

-Infrastruktura kritike ekonomike, si rafineritë e naftës, impiantet energjetike dhe nyjat strategjike të transportit, të cilat mund të goditen për të ushtruar presion maksimal ekonomik.

-Qendra qeveritare në Teheran, përfshirë bunkerë nëntokësorë ku mund të ndodhen drejtues të lartë politikë dhe ushtarakë, nëse operacioni do të synonte dobësimin e drejtpërdrejtë të strukturës drejtuese të shtetit.

Ekspertët parashikojnë se një ofensivë e parë do të përfshinte sulme masive me raketa dhe bombardime ajrore precize, me synim neutralizimin e mbrojtjes ajrore iraniane dhe shkatërrimin e objektivave të përzgjedhur.

Angazhimi i forcave tokësore do të ishte minimal në fazën fillestare.

Megjithatë, nëse objektivi strategjik do të ishte ndryshimi i regjimit, një operacion i tillë do të kërkonte përfshirje të gjerë tokësore dhe një angazhim afatgjatë – një skenar me kosto të lartë politike dhe ushtarake.

Teherani ka paralajmëruar se çdo sulm do të marrë përgjigje të menjëhershme, duke përfshirë potencialisht objektiva amerikane në rajon. Një konflikt i hapur mund të zgjerohej përtej kufijve të Iranit, duke përfshirë aktorë rajonalë dhe aleatë të tij.

Analistët theksojnë se sulmet ajrore, edhe nëse të suksesshme taktikisht, nuk garantojnë përmbysjen e sistemit politik iranian. Ndërsa eliminimi i figurave kyçe mund të shkaktojë trazira të brendshme, përmbysja e plotë e regjimit do të kërkonte faktorë të shumtë politikë dhe socialë brenda vendit.

Ndërkohë, përpjekjet diplomatike vijojnë, por pritshmëritë për një zgjidhje të shpejtë janë të ulëta. Komuniteti ndërkombëtar po ndjek me shqetësim zhvillimet, duke paralajmëruar se çdo përshkallëzim ushtarak do të kishte pasoja të gjera për sigurinë dhe stabilitetin global.

Situata mbetet fluide, ndërsa rajoni qëndron në pritje të një vendimi që mund të ndikojë ndjeshëm në ekuilibrat gjeopolitikë të Lindjes së Mesme.