Në fund të viteve ’70 dhe fillim të viteve ’80, shqiptarët e Kosovës përballeshin me kufizime të thella politike, kulturore dhe kombëtare nga regjimi serbo-jugosllav. Brendësia e Kosovës ishte e izoluar nga censura dhe mekanizmat zyrtarë të shtypjes, ndërsa mërgata shqiptare u bë hapësira kryesore për artikulimin e realitetit dhe dokumentimin e shtypjes. Në këtë kontekst, Kadri Zeka u shqua si publicist dhe udhëheqës i linjës botuese, duke krijuar një sërë botimesh që lidhnin mërgatën me Kosovën, vetëdijen kombëtare, duke ofruar një platformë intelektuale dhe kulturore të qartë për kauzat shqiptare.

Veprimtaria e tij publicistike filloi me revistën ilegale “Liria” në vitin 1980, e cila përmbante artikuj mbi gjendjen politike në Kosovë, të drejtat kombëtare, aspiratat për Kosovën Republikë dhe dokumentime të aktivitetit të mërgatës. Qëllimi i kësaj reviste ishte dokumentimi i realitetit politik dhe mobilizimi i mërgatës për kauzat kombëtare, ndërsa ndikimi i saj shtrihej si brenda Kosovës, ashtu edhe jashtë saj, duke shërbyer si burim informacioni dhe kanal ndërgjegjësimi.

Në të njëjtin vit, Kadri Zeka botoi përmbledhjen poetike “Këngët e lirisë”, një koleksion poezie dhe këngësh me temat e lirisë dhe identitetit shqiptar, e cila kishte për qëllim mobilizimin emocional të rinisë dhe mërgatës, duke krijuar një bazë kulturore dhe frymëzuese për vetëdijen kombëtare. Ky botim tregon qartë se Kadri Zeka e konceptonte artin si instrument edukativ dhe mobilizues për kauzat kombëtare.
Në vitin 1981, Kadri Zeka publikoi broshura dokumentuese mbi demonstratat studentore, duke paraqitur kronologjinë e ngjarjeve, dhunën policore, arrestimet masive dhe gjyqet e montuara. Këto materiale shërbyen si një instrument informimi dhe ndërgjegjësimi për mërgatën dhe lexuesit në Kosovë. Po atë vit, ai botoi edhe broshurën kritike mbi Vaso Čubriloviq dhe politikat diskriminuese serbo-jugosllave, si dhe komentimin e studimit të Čubriloviqit mbi shpërnguljen e shqiptarëve. Këto botime kishin për qëllim edukimin historik të mërgatës dhe ndërgjegjësimin mbi shtypjen dhe diskriminimin, duke ofruar një analizë kritike dhe dokumentacion historik që forconte vetëdijen kombëtare dhe argumentimin intelektual.

Gjithashtu, Kadri Zeka publikoi dokumentin ideor “Tezat rreth Frontit Popullor për Republikën e Kosovës”, i cili orientonte lexuesit mbi statusin e Republikës së Kosovës dhe të drejtat e barabarta të shqiptarëve, duke krijuar bazë ideore dhe konceptuale për formimin e opinionit kombëtar në mërgatë dhe Kosovë. Ky document krijoi bazë për bashkim politik pa dallim të shqiptarëve në realizimin e aspiratave shekullore. Artikujt dhe kolumnat që ai botoi në shtypin e mërgatës gjatë viteve 1980–1982 përshkruanin situatën në Kosovë, demonstratat dhe kërkesat kombëtare, duke informuar komunitetin jashtë vendit dhe promovuar ndërgjegjësimin mbi çështjet shqiptare. Këto shkrime ofruan analizë kritike dhe argumentim të bazuar në fakte, duke forcuar lidhjen mes diasporës dhe zhvillimeve në Kosovë.

Të gjitha botimet e Kadri Zekës formuan një rrjet të integruar informacioni dhe ideje, që dokumentonte realitetin politik dhe dhunën ndaj shqiptarëve, ndërgjegjësonte dhe mobilizonte mërgatën, promovonte qartësi politike dhe vetëdije kombëtare, dhe ruante identitetin kulturor dhe historik shqiptar. Ato shërbyen si instrumente edukative, organizative dhe intelektuale, duke forcuar unitetin dhe vetëdijen kombëtare. Veprimtaria publicistike e Kadri Zekës zhvillohej në kushte rreziku të madh nga agjenturat serbo-jugosllave, dhe vrasja e tij më 17 janar 1982 dëshmon se fjala e shkruar dhe shpërndarja e botimeve përbënin kërcënim të madh për regjimin, duke i dhënë veprimtarisë së tij një dimension moral dhe historik të veçantë.

Kadri Zeka, si udhëheqës I përgatitjes dhe i botimeve publicistike të mërgatës shqiptare, drejtoi një proces të integruar që përfshinte konceptimin e mesazhit, koordinimin e botimeve dhe shpërndarjen e tyre, si dhe mobilizimin e lexuesve dhe formimin e vetëdijes kombëtare. Botimet që ai drejtoi shërbyen si instrumente rezistence, edukimi dhe mobilizimi kombëtar, me ndikim të drejtpërdrejtë në Kosovë dhe jashtë saj. Sot, ato përfaqësojnë burime historike dhe intelektuale të pazëvendësueshme për studimet mbi vetëdijen dhe rezistencën kombëtare shqiptare gjatë periudhës 1979–1982.