Besim Baraliu

Në historinë më të re të Kosovës, ka figura që nuk mund të trajtohen vetëm si pjesë e një periudhe kohore, por si shtylla morale dhe historike mbi të cilat u ndërtua vetëdija kolektive e një populli në kërkim të lirisë. Dr. Hafir Shala është një ndër këto figura, një personalitet që bashkoi në mënyrë të natyrshme dijen profesionale, veprimtarinë kombëtare dhe sakrificën sublime për çlirimin e vendit.
Përvjetori i 28-të i zhdukjes së tij nuk është vetëm një akt kujtese, por një moment reflektimi mbi një jetë që u shndërrua në model të angazhimit të gjithanshëm. Ai nuk ishte vetëm mjek i plagëve të luftës, por edhe shërues i plagëve të robërisë – një intelektual që e kuptoi se në rrethana historike të jashtëzakonshme, neutraliteti nuk është opsion, por zgjedhje që e cenon vetë dinjitetin njerëzor.
Veprimtaria e tij kombëtare fillon herët, në radhët e organizimeve ilegale, ku ai u rreshtua ndër ata që besonin se ndryshimi i statusit të shqiptarëve në Kosovë kërkonte jo vetëm vetëdije, por edhe veprim konkret. Burgosja e tij politike përbën një dëshmi të qartë të këtij angazhimi. Në burgjet e ish-Jugosllavisë, ai ndau qëndresën dhe idealin me figura të mëdha të kohës, si Adem Demaçi dhe Fehmi Lladrovci, si dhe me shumë veprimtarë të tjerë, të cilët përmes sakrificës së tyre ndërtuan themelet e një epoke të re për Kosovën.
Këto përvoja të përbashkëta nuk ishin vetëm vuajtje individuale, por procese formuese të një brezi të tërë që do të bartte mbi vete barrën historike të ndryshimit. Në këtë kuptim, dr. Hafir Shala ishte pjesë e atij brezi që nuk u pajtua me realitetin, por e sfidoi atë, duke e shndërruar rezistencën në mjet transformimi shoqëror dhe kombëtar.
Me fillimin e luftës çlirimtare, ai u vu në shërbim të Ushtrisë Çlirimtare të Kosovës si mjeku i saj i parë, duke dëshmuar se profesioni i tij nuk ishte vetëm një zanat, por një mision. Ai nuk zgjodhi rrugën e sigurisë personale, por atë të rrezikut dhe të përgjegjësisë, duke u bërë pjesë aktive e luftës për liri.
Zhdukja e tij mbetet një nga plagët më të dhimbshme të kësaj historie, një akt që e tejkalon dimensionin individual dhe shndërrohet në simbol të sakrificës kolektive. Në analizën historike dhe sociologjike, figura të tilla përbëjnë pika referimi për ndërtimin e kujtesës kombëtare – ato janë dëshmi se liria nuk është dhuratë, por rezultat i një përpjekjeje të gjatë dhe të dhimbshme.
Sot, kur e kujtojmë dr. Hafir Shalën, ne nuk përkujtojmë vetëm një individ, por një ideal të mishëruar në jetë: idealin e njeriut që e vendos të mirën e përbashkët mbi interesin personal, që e shndërron dijen në veprim dhe që e pranon sakrificën si çmim të lirisë.
Në përfundim, figura e tij mbetet një udhërrëfyes moral dhe historik për brezat që vijnë – një dëshmi se epokat nuk ndryshohen rastësisht, por nga njerëz që kanë guximin, vizionin dhe përkushtimin për ta bërë këtë.
Lavdi jetës dhe veprës së Dr. Hafir Shalës!
Lavdi bashkëluftëtarëve dhe bashkëveprimtarëve që bënë ndërrimin e epokës në Kosovë!
Lavdi Ushtrisë Çlirimtare të Kosovës!