Në historinë e lavdishme të rezistencës sonë kombëtare, emri i Mustafë Shaqir Shytit (1945–1998) qëndron si një simbol i rrallë i sakrificës dhe idealit. I lindur në Ashlan të Vushtrrisë, ai ishte mësues, poet dhe atdhetar, që për vite me radhë edukoi breza të tërë me dashurinë për kombin dhe lirinë. Pena e tij ushqente ndërgjegjen kombëtare, ndërsa zemra e tij rrihte për një Kosovë të lirë.

I përndjekur dhe i burgosur nga regjimi për veprimtarinë e tij atdhetare, Mustafë Shyti nuk u tërhoq kurrë nga rruga e idealit. Kur Kosova u përball me momentet më të errëta të historisë së saj, ai nuk qëndroi prapa — iu bashkua Ushtrisë Çlirimtare të Kosovës, në Brigadën 142 të Zonës Operative të Shalës, duke u rreshtuar në vijën e parë të mbrojtjes së popullit dhe atdheut.

Më 22 shtator 1998, në tokën e tij të lindjes në Ashlan, ai u plagos rëndë në vijën e frontit dhe ra dëshmor, duke hyrë përgjithmonë në panteonin e pavdekësisë. Nga pena që frymëzonte, në pushkën që mbronte lirinë, Mustafë Shyti mbetet një figurë heroike — një dëshmi e gjallë se intelektuali shqiptar, kur e kërkon atdheu, bëhet luftëtar. Emri dhe vepra e tij jetojnë përjetë në kujtesën e Kosovës së lirë.