
Për pak famë akademike u zhyten në qarqe albanofobe dhe islamofobe
Shkruan: Besa Ismaili-Ahmeti, ish-deputete e Kuvendit të Kosovës
Sa jemi tek “studimet” dhe “punimet shkencore”
Është e ditur që një pjesë e caktuar e atyre që sot quhen “studime shkencore” nga shqiptarët në Perëndim, nuk janë as shkencë, as kërkim serioz, por janë punime me copy-paste nga manualet e orientalizmit.
Me vite kam pasur problem me këto “hipoteza” që s’i merrja dot seriozisht, sepse nuk vinin nga kërkimi, por nga inferioriteti personal dhe nga ambicia për të bërë karrierë shpejt, lehtë. (ka populizëm edhe në të kërkuarit shkencor, jo vetëm në politikë,)
Në vend që të ishin zëra që mbrojnë historinë dhe pluralizmin e popullit shqiptar, ata u kthyen kundër popullit të vet. E kuptoj individualizmin akademik, por kur individualizmi kthehet në egoizëm të shëmtuar, rezultati është i qartë: prodhon “studime” që shajnë Islamin, shajnë lirinë dhe çlirimin dhe e paraqesin fenë islame ndër shqiptarë si problem, dhe jo si vlerë.
Kështu na patën dalë “studiues” që përbaltin Luftën Çlirimtare të UÇK-së, duke e quajtur “luftë katundarësh” që vrasin njerëz intelektual dhe të qytetit; dhe që flisnin për çlirimtarët si për “cubë grabitqarë” që kanë zbritë në qytete dhe po u marrin oksigjenin njerëzve ‘normal’; studijuesë/studijuese që i quanin hoxhallarët tradicional “ajatollahë shtypës”, që mercenarizonin çlirimin nga Serbia dhe praktikat fetare si ‘po i paguan Serbia me qenë muslimanë’; që flisnin për lloj lloj rreziqesh që na vinin nga feja, nga ndryshimi i elitave, e çka jo tjetër….
Dhe si qershia mbi tortën e këtyre ‘studimeve’ ishin disa “feministe” që lavdërojnë Kanunin dhe burrneshat, që flisnin për patriotizmin e traditën shqiptare dhe shanin lirinë e zgjedhjes që kishin bërë gratë që bartnin shami. Feministe që shihnin komunizmin si emancipim, dhe fenë/besimin si patriarkalizim.
Në vend të shekujve të bashkëjetesës, tolerancës dhe sekularizmit shqiptar, ata na servirnin ‘katundarin’, “gruan e shtypur”, “shaminë si pengesë”, “Islamin si problem për Evropën”, etj.
Nuk duhet harruar rastin e ISIS-it, kur disa djem nga Kosova u bënë pjesë e një fenomeni të ligë global, dhe kur “akademikët” menjëherë patën lansuar thirrje si “ndaloni fenë” dhe “mbyllni xhamitë!”, sikur për këtë gjë feja të ishte fajtore.
Studiuesë të dobët e oportunistë nuk humbën rastin, dhe ata e kthyen klimën e frikës në artikuj të gatshëm për disa revista të Perëndimit, duke e lidhur rritjen e ekstremizmit e dhunshëm me liritë fetare, etj.
Rezultati? Një imazh i rremë dhe i turpshëm për shqiptarët e Kosovës, të paraqitur si “më pak evropianë”, si rrezik dhe si pengesë për modernitetin.
Dhe e keqja më e madhe? Nuk janë vetëm orientalistët e huaj fajtorë për imazhin e shqiptarëve në akademi, por edhe ata shqiptarë që pranuan të bëhen vegla të këtij rrethi islamofob dhe albanofob, duke shitur të vërtetën për pak famë akademike.
Si përfundim, Kosova, me shekuj pluralizëm, me identitet të fortë kombëtar, fetar, shumëfetar dhe shumëkulturor dhe me kontribute moderne janë realitete që nuk i ndotë dot asnjë “studim”.