Shkruan: Alban Hajrushi

Në letërsinë bashkëkohore shqiptare figura të caktuara dallohen jo vetëm për talentin e tyre artistik, por edhe për përvojën jetësore që e bartin në vargje.

Një ndër këto figura është Besim Arifi, i cili vjen para lexuesit si një personalitet i dyfishtë: në njërën anë si shërbyes i atdheut dhe rendit shoqëror, në anën tjetër si një shpirt i ndjeshëm krijues që e përkthen realitetin në poezi.

Që në moshë të hershme ai fillon të shkruajë, duke dëshmuar prirje të natyrshme drejt artit të fjalës.

Kjo prirje nuk mbetet vetëm në nivel intuitiv, por zhvillohet dhe thellohet me kalimin e kohës, duke u materializuar në vëllime poetike që mbartin pjekuri emocionale dhe artistike.

Krijimtaria e tij poetike, e shpërndarë kryesisht në dy vëllime, “Reflektim” dhe “Flas me shpirt”, ofron një pasqyrë të pasur të përjetimeve dhe mendimeve që lidhen me jetën, dashurinë dhe vendin.

Në vëllim poetik “Reflektim”, Besimi hap dialogun e parë me lexuesin duke e ftuar atë në një udhëtim introspektiv.

Poezitë e këtij vëllimi eksplorojnë kalimin e kohës, kujtimet e së kaluarës dhe ndjenjat që shoqërojnë përjetimet njerëzore, si dashuria e parë apo mallkimi për kohën që shkon. Ky vëllim funksionon si një pasqyrë e shpirtit, ku lexuesi mund ta njohë vetveten dhe të reflektojë mbi jetën.

Në vëllimin e dytë “Flas me shpirt”, poeti arrin një pjekuri të thellë krijuese. Ky vëllim përqendrohet më shumë në komunikimin e emocioneve të thella dhe përjetimeve që lidhen me natyrën, jetën dhe përjetimet shpirtërore. Ai i paraqet lexuesit situatat dhe ndjenjat që lidhen me humbjen, mallin, si dhe gëzimin e përjetimeve të thjeshta, duke i dhënë poezisë një dimension më të fuqishëm emocional.

Një shtyllë e rëndësishme e të dy vëllimeve është dashuria për atdheun.

Përmes poezisë Besimi përcjell mesazhe përkushtimi ndaj vendit, duke theksuar rëndësinë e qëndrueshmërisë dhe lidhjes me rrënjët e veta. Paralelisht temat e dashurisë mbeten të pranishme dhe të ndjera, duke treguar se ndjenjat nuk njohin moshë dhe mbeten një burim i fuqishëm frymëzimi.

Në përmbledhje, veprat “Reflektim” dhe “Flas me shpirt” përbëjnë një pasqyrë të ndjeshme dhe të gjerë të përjetimeve të Besim Arifit. Ai arrin ta bashkojë reflektimin mbi jetën, mallin për të kaluarën, dashurinë për vendin dhe ndjenjat njerëzore në një krijimtari që flet drejtpërdrejt me lexuesin. Krijimtaria e tij meriton të lexohet dhe të analizohen mesazhet që ajo bart.