Nga ana tjetër, Irani merr përsipër të garantojë rikthimin e lundrimit të sigurt në Ngushticën e Hormuzit dhe në rrugët detare që lidhin Gjirin Persik me Detin e Omanit. Kjo përfshin edhe çminimin e zonave detare për të siguruar kalimin normal të anijeve tregtare.

Një tjetër pikë kyçe e marrëveshjes është paketa ekonomike e parashikuar për Iranin. Drafti përmend një program rindërtimi dhe zhvillimi ekonomik me vlerë të paktën 300 miliardë dollarë, i cili do të financohet nga SHBA-ja dhe aleatët e saj rajonalë. Mekanizmat e zbatimit të kësaj pakete do të përcaktohen gjatë negociatave për marrëveshjen përfundimtare.

Memorandumi parashikon gjithashtu heqjen graduale të të gjitha sanksioneve ndaj Iranit. Sipas dokumentit, Shtetet e Bashkuara do të angazhohen për eliminimin e sanksioneve të OKB-së, të Agjencisë Ndërkombëtare të Energjisë Atomike, si dhe të sanksioneve parësore dhe dytësore amerikane, sipas një kalendari që do të përcaktohet më vonë.

Në aspektin bërthamor, Teherani rithekson angazhimin se nuk do të pajiset kurrë me armë bërthamore. Çështjet që lidhen me rezervat e uraniumit të pasuruar, nevojat bërthamore të vendit dhe aspektet teknike të programit do të trajtohen në marrëveshjen përfundimtare. Deri atëherë, Irani nuk do të zgjerojë programin e tij bërthamor, ndërsa SHBA-ja nuk do të vendosë sanksione të reja dhe nuk do të shtojë praninë ushtarake në rajon.

Një lehtësim i menjëhershëm parashikohet edhe për eksportet iraniane të energjisë. Departamenti amerikan i Thesarit do të lëshojë përjashtime që do të lejojnë eksportin e naftës bruto iraniane, produkteve petrokimike dhe derivateve të tyre. Përjashtimet do të përfshijnë gjithashtu shërbimet bankare, sigurimet, transportin dhe çdo aktivitet tjetër të lidhur me këta sektorë.

Drafti përfshin edhe lirimin e fondeve iraniane të ngrira jashtë vendit. Këto asete do të vendosen në dispozicion të Bankës Qendrore të Iranit ndërsa procesi i negociatave për marrëveshjen përfundimtare vazhdon.

Për të garantuar zbatimin e angazhimeve, memorandumi parashikon krijimin e një mekanizmi të posaçëm monitorimi. Gjithashtu, marrëveshja përfundimtare synohet të miratohet përmes një rezolute detyruese të Këshillit të Sigurimit të OKB-së, duke i dhënë asaj fuqi të plotë juridike ndërkombëtare.

Nëse nënshkruhet dhe zbatohet sipas planit, kjo marrëveshje mund të shënojë një nga zhvillimet më të rëndësishme diplomatike në Lindjen e Mesme në dekadat e fundit, duke hapur një kapitull të ri në marrëdhëniet mes Uashingtonit dhe Teheranit. /Top Channel/