Anëtarja e re e VV-së, në punimin e saj shkencor, krahasonte Kurtin me Vuçiqin dhe gjente ngjashmëri mes tyre
Krenare Çerkini, u prezantua këtë të dielë si aderimi më i ri i Lëvizjes Vetëvendosje. Kurti tregoi se e njejta po bënë doktoraturën në Bruksel. Gazeta Nacionale ka lexuar punimin e saj shkencor me titull, “Discursive polarization in the construction of contested statehood: positive self and negative other in the Kosovo–Serbia conflict”, të cilin Çerkini e ka në bashkautorësi me Thora Tenbrik.
Në punimin e saj ajo përmend Kurtin 19 herë. Në njërin nga kapitujt, ajo krahason gjuhën dhe retorikën që përdor Aleksandar Vuçiq në njërën anë dhe Kurti në anën tjetër, për të mbështetur argumentet e saja, dhe gjenë ngjashmëri.
“Një model i dukshëm shfaqet kur krahasohet retorika e Albin Kurti dhe Aleksandar Vučić, të cilët, pavarësisht se janë në palë kundërshtare, pasqyrojnë në mënyrë të kundërt retorikën e njëri-tjetrit.
Të dy përdorin një regjistër të ngjashëm populist dhe moral, gjë që tregon një izomorfizëm diskursiv me procese njohëse të njëjta, por me qëllime të ndryshme.
Kjo konvergjencë ndërmjet aktorëve ilustrohet më tej nga mjetet retorike që ata përdorin si përforcues emocionalë për t’iu drejtuar audiencës vendore, si kolektivizimi deiktik (“qytetarët tanë”, “fëmijët tanë”) dhe shprehje si (“kurrë më”, “duhet ta mbrojmë popullin tonë”), së bashku me paraqitjen negative të tjetrit (“ata na poshtërojnë”, “ata e mohojnë të vërtetën tonë”).
Kjo konvergjencë sugjeron një izomorfizëm diskursiv që ndan qëllime të ndryshme, por procese të ngjashme njohëse, duke mbështetur më tej teorinë socio-kognitive të van Dijk-ut, e cila reflekton një njohje të përbashkët ideologjike.
Të dhënat sasiore tregojnë se profilet e akteve të të folurit të Kurtit dhe Vuçiqit përputhen me njëri-tjetrin sa i përket shprehjeve emocionale — 47-52% — me 100 shënues leksikorë të dendësisë që tejkalojnë numrin e shënuesve leksikorë për 10 mijë fjalë.
Prandaj, sovraniteti i kontestuar vazhdon të ekzistojë për shkak të temave identike diskursive që ndahen nga të dyja palët përmes semantikës së kundërt, si vetëparaqitja pozitive, paraqitja negative e tjetrit, drejtësia morale dhe legjitimiteti mbrojtës.
Analiza e konvergjencës plotësohet nga përmbledhja sasiore në vijim, e cila ofron vërtetim statistikor për ndryshimet ideologjike dhe njohëse të diskutuara më herët.” –thuhet në punimin e saj.




