Pas tri dekadash mërgim, rruga e zemrës e sjell sërish në atdhe: Mursel Murseli udhëton drejt vendlindjes me nipat, në një kthim që bashkon brezat
Shkruan: Mursel Sh. Murseli
Ka udhëtime që maten me kilometra dhe ka të tjera që peshohen me mallin e grumbulluar ndër vite. Për mërgimtarin, kthimi në vendlindje nuk është thjesht një destinacion në hartë, por një rikthim te rrënjët, kujtesa dhe identiteti. Pikërisht këtë ndjesi ka përcjellë Mursel Murseli përmes një mesazhi prekës, ku rrëfen se pas më shumë se tri dekadash jetë në mërgim, po rikthehet për disa ditë në vendlindje, kësaj radhe i shoqëruar nga dy nipat e tij.
Në rrëfimin e tij, Murseli kujton fillimin e rrugëtimit të mërgimit, kur u largua me mallin e vendlindjes në zemër dhe me shpresën për një të nesërme më të mirë. Sot, ai e përjeton kthimin ndryshe: jo vetëm si një rikthim në vendet e kujtimeve, por si një mundësi për t’ua përcjellë brezave të rinj dashurinë për vendlindjen, historinë familjare dhe vlerat që nuk i zbeh as largësia, as koha.
Për të, ky udhëtim është shumë më tepër se një pushim veror. Është një urë shpirtërore mes brezave, ku rrënjët e së kaluarës takohen me ëndrrat e së ardhmes. Është privilegji për ta parë vendlindjen përmes syve kureshtarë të fëmijëve dhe për t’u treguar atyre se dashuria për atdheun nuk trashëgohet me fjalë, por me përjetime.
Mesazhi i tij pasqyron një realitet të njohur për mijëra familje shqiptare të diasporës: mërgimi të mëson të jetosh larg, por nuk arrin kurrë ta shkëpusë njeriun nga vendi ku janë rrënjët e tij. Përkundrazi, largësia e bën edhe më të fortë lidhjen emocionale me tokën e lindjes dhe me kujtimet që e shoqërojnë njeriun gjatë gjithë jetës.
“Mërgimtari mund të jetë larg vendlindjes, por vendlindja nuk largohet kurrë nga zemra e mërgimtarit; ajo bëhet edhe më e bukur kur rikthehesh tek ajo me brezin që vjen pas teje”, shkruan Mursel Murseli, duke përmbledhur në një fjali filozofinë e jetës së shumë bashkatdhetarëve që, pavarësisht viteve të kaluara larg, vazhdojnë ta konsiderojnë vendlindjen adresën e zemrës.
Në fund, ky nuk është vetëm rrëfimi i një udhëtimi. Është historia e mijëra mërgimtarëve shqiptarë, të cilët mund të ndërtojnë jetën larg atdheut, por kurrë nuk reshtin së ndërtuari ura shpirtërore që i lidhin me vendin nga kanë nisur rrugën e tyre./rajonipress/



