Sipas Deutsche Welle, Hungaria ka debatuar për politikat e azilit politik për vite me radhë, veçanërisht në kontekstin e akuzave se vendi është bërë një strehë e sigurt për politikanët nga rajoni që përballen me akuza për korrupsion.

Një nga rastet më të famshme ka të bëjë me ish-kryeministrin maqedonas Nikola Gruevski, i cili iku në Hungari në vitin 2018, pak para se të fillonte një dënim me burg për korrupsion, dhe iu dha azil politik. Arratisja e tij, thuhet se përfshinte një operacion të fshehtë diplomatik në disa vende.

Gruevski është vetëm një nga një numër politikanësh që, sipas DW, kanë gjetur mbrojtje në Hungari pasi u përballën me procedura ligjore në vendet e tyre.

Artikulli përmend gjithashtu rastet e ish-zyrtarëve polakë Marcin Romanowski dhe Zbigniew Ziobro, të cilët, sipas informacionit të disponueshëm, gjithashtu kanë marrë azil ose janë në Hungari pasi u lëshuan akuza për korrupsion dhe urdhër-arreste.

Kritikët e praktikave të tilla kanë argumentuar për vite me radhë se Hungaria, nën Viktor Orbán, është bërë një strehë e sigurt politikisht për aleatët ose politikanët e afërt ideologjikisht nga vendet e tjera, ndërsa autoritetet në Budapest i hedhin poshtë pretendime të tilla dhe deklarojnë se gjyqet kundër tyre janë të motivuara politikisht.

Ndërkohë, një skenë e re politike në Hungari po njofton një ndryshim kursi. Kryetari i Partisë Tisza, Peter Magyar, ka thënë se qeveria e tij e ardhshme nuk do të lejojë që Hungaria të bëhet një “strehë e sigurt për kriminelët e huaj”, duke njoftuar mundësinë e ekstradimit të individëve në vendet e tyre të origjinës.

Deklarata të tilla kanë provokuar reagime në Poloni dhe Maqedoninë e Veriut, ku po diskutohen pasojat e mundshme politike dhe ligjore të ekstradimeve të mundshme.

Edhe pse Gruevski nuk është shfaqur në publik për vite me radhë, emri i tij mbetet një simbol i polemikave politike dhe gjyqësore në rajon, dhe qëndrimi i tij aktual në Hungari mbetet i paqartë.