Marrëveshja e re për Iranin pritet me indiferencë publike, mes paqartësive dhe tensioneve SHBA-Izrael. SHBA-të dhe Irani janë një hap larg një marrëveshjeje – dhe Benjamin Netanyahu e ka pranuar vendimin.

Kështu raportojnë mediat izraelite, teksa flasin për zhvillimet e fundit në Lindjen e Mesme.

Një marrëveshje e re që synon lehtësimin e presionit mbi Iranin po shoqërohet me një reagim relativisht të ftohtë në opinionin publik, pavarësisht se në bisedimet e mbyllura mes Jerusalemit dhe Washingtonit janë shprehur rezerva të qarta.

Sipas analizave politike, një nga arsyet kryesore për këtë qasje është faktori Donald Trump, i cili ka ndryshuar dinamikën tradicionale të marrëdhënieve SHBA-Izrael. Ndryshe nga administratat e mëparshme, hapësira për presion publik apo përplasje të drejtpërdrejta politike është më e kufizuar.

Një tjetër element është mungesa e transparencës mbi detajet e marrëveshjes. Deri tani, pikat konkrete nuk janë bërë publike, ndërsa si Washingtoni ashtu edhe Teherani kanë kritikuar mënyrën se si është raportuar në media. Zyrtarë amerikanë kanë deklaruar se, kur të publikohen detajet, “do të kuptohet se situata nuk është aq e rëndë sa paraqitet”.

Në këtë kontekst, reagimi zyrtar i Izraelit ka qenë i kujdesshëm dhe i përqendruar më shumë te korniza e përgjithshme e negociatave sesa te marrëveshja aktuale, e cila shihet si e paqartë dhe ende në zhvillim.

Gjatë vitit të fundit, Izraeli ka shtyrë vazhdimisht për një qasje më të ashpër ndaj Iranit, përfshirë edhe opsionin ushtarak dhe përfshirjen më aktive të SHBA-ve. Megjithatë, zhvillimet e fundit sugjerojnë një ndryshim kursi në politikën amerikane, veçanërisht pas rikthimit të Trump në Shtëpinë e Bardhë.

Një vit pas operacionit të përbashkët SHBA-Izrael ndaj Iranit, i njohur si “With All My Strength”, vlerësimet tregojnë se objektivi për ndryshim të thellë të situatës në Iran nuk është arritur. Sipas analizave, faza fillestare e operacioneve nuk u pasua nga një zhvillim politik apo institucional brenda vendit.

Ekspertët theksojnë se fuqia ushtarake ka kufijtë e saj kur nuk shoqërohet me një strategji të qartë për “ditën pas konfliktit”. Kjo ka bërë që, pavarësisht goditjeve të mëparshme, Irani të mbetet një aktor i qëndrueshëm në rajon.

Në të njëjtën kohë, marrëveshjet e mëparshme me Iranin kanë treguar se lehtësimi i tensioneve mund të riorientojë burimet ushtarake dhe strategjike drejt fronteve të tjera, si Hezbollahu. Megjithatë, kjo nuk ka sjellë zgjidhje përfundimtare të çështjes iraniane.

Nëse marrëveshja aktuale do të konsolidohet, pritet që Izraeli të vijojë të mbajë një nivel të lartë gatishmërie ushtarake ndaj Iranit, si në aspektin mbrojtës ashtu edhe në atë ofensiv. Kjo nënkupton një angazhim afatgjatë dhe kosto të lartë strategjike.

Në përfundim, analistët vlerësojnë se situata nuk përbën fundin e konfliktit, por vetëm një fazë të re në një proces të gjatë dhe të pasigurt në Lindjen e Mesme.