Nga: Bedri Halimi

ELBASAN SHOSHAJ
(Në kujtim të një luftëtari të UÇK-së)
Sot heshti një zë mali,
një burrë që fjalën
nuk e shiste në pazare,
por e mbante si besën
mbi supet e jetës.
Sot u shua një zemër,
por jo një emër.
Sepse emrat që lindin
në flakën e atdheut,
vdekja nuk i fshin.
Ti ishe ndër të parët,
kur rrugët ishin të errëta,
kur armiku dukej i pafund,
kur shumë prisnin
e pak guxonin.
Ti nuk pyete
sa ishim,
por ç’duhej bërë.
Nuk pyete
sa ishte i fortë armiku,
por sa e shenjtë ishte Kosova.
Në Prizren,
aty ku historia
ka mbledhur kuvendet e saj,
ti u bëre një nga gurët
mbi të cilët u ngrit
ëndrra e lirisë.
Në një rresht
me Xhevat Berishën,
me Remzi Ademajn,
me Saladin Berishën
e me shumë trima të tjerë,
ecët drejt së panjohurës,
me një armë në dorë
dhe me Kosovën në zemër.
Ju nuk kërkuat lavdi.
Lavdia
erdhi vetë pas jush.
Ju nuk kërkuat tituj.
Titulli juaj
ishte fjala:
Luftëtar.
Ti ishe njeri i besës.
Kur e jepje dorën,
fjala vulosej.
Kur premtoje,
nuk kishte nevojë
për dëshmitarë.
Besën e kishe ligj,
nderin flamur,
kurse shokun
vëlla.
Nuk njihje frikën.
Jo se nuk e shihje rrezikun,
por sepse e dije
se mbi jetën
qëndronte detyra.
Trimëria jote
nuk bërtiste.
Ajo ecte qetë,
si mali
që nuk e lëkund
as stuhia.
Sot shokët
numërojnë mungesën tënde.
Malet e Hasit,
rrugët e Prizrenit,
pozicionet ku dikur
u betuat për liri,
sikur flasin
me zërin tënd.
Edhe pushka,
që dikur këndonte
në duart e tua,
sot hesht
mbi kujtimin e një burri.
Por heronjtë
nuk mbesin vetëm.
Ata kanë pranë
edhe bashkëluftëtarët
që jetuan
me të njëjtin ideal.
Prandaj,
Ti i hape portat
e përjetësisë,
aty ku të presin
Xhevati,
Remziu,
Saladini
dhe gjithë ata
që e deshën Kosovën
më shumë se jetën.
Ata nuk do të të pyesin
çfarë solle.
Ata e dinë.
Do të të përqafojnë
si një shok
që nuk mungoi.
Ndërsa ne,
që mbetëm këtej,
nuk kemi tjetër
veçse ta mbajmë gjallë
emrin tënd.
Sepse njerëzit
si Elbasan Shoshaj
nuk maten
me vitet që jetuan.
Ata maten
me besën që lanë,
me guximin që mbollën,
me gjurmët
që nuk i shlyen koha.
Pusho i qetë,
luftëtar i Kosovës.
Toka për të cilën
ishe gati të flijoje gjithçka,
sot të mbulon
me nder.
Ndërsa liria,
ajo liri
që ti e ndihmove të lindte,
do të jetë
epitafi yt më i bukur.
Lavdi jetës dhe veprës sate!
Lavdi bashkëluftëtarit të UÇK-së,
Elbasan Shoshaj!
Qoftë i paharruar kujtimi i tij, dhe ngushëllime të sinqerta familjes, bashkëluftëtarëve dhe të gjithë atyre që e njohën.
Lavdia e atyre që kontribuan për lirinë e vendit mbetet pjesë e kujtesës historike dhe njerëzore.