ZOTI N’ZEMRA

na

lypësit e pangimë

përjetshëm

a i bajmë vend

Zotit n’zemra

e mandej faltoreve

s’iu duhen shenja e emna

BORA MBI TY

bora e dendun asht përkdhelja që t’ban qielli

dora e butë e lehtë që t’lëmon krye e faqe

asht harrimi i bukur për nji çast asht paqe

asht ditë e re që t’sjell ngrohtësi e rreze dielli

dorëzimi asaj dore nxjerr fëminë prej teje

ke me e dashtë si ka me ra e pafjalë mbi ty

si ka me t’prekë flokë ballë hundë vesh sy

e ti e pyet pa pra çka do o borë prej meje

e nurtë e imtë e ftohtë e heshtun e bardhë

bora ka me vazhdue me ra me i shtu shtresat

ajo atë punë ka ngrinë e ban kristal shpresat

andrrat me i humb mos me i lanë me ardhë

ti çka s’do e ban para asaj hirësie të pafund

dorëzue butësisë përkdheljes e dashunisë s’saj

dëshirave u pret udhën se mos t’ngarkojnë me faj

zgjedh harresë e ndrymje që t’çojnë n’kurrkund

MADRIGAL

era e pogaçes përvidhet

brenda mureve

që mbrrijnë me shndërrue n’akull

rrjedhën që vlon e s’ka t’ndalë

për mue

s’asht ma nji gatesë

me grunin e motit t’mbledhun n’hambare

brumi i saj asht madrigal

gatue me dashuninë e fjalëve

URIM

sa herë udhtë kanë me t’kthy

n’dheun ku ke lind

i mbrojtun hyjnish je

merr frymë lirshëm

n’dehje trëndafilash

që n’petalet e tyne

ruejnë erën me zili

ngjyrën etjen…

derisa lahen mengjeseve vesash

sikur lanë loti nji sy

se Ti aty përket

rrugicash

kah hovesh djaloshare

ke lanë zemrën tande copash

e secilën ditë e ke pa si stinë t’re

skajesh

kur njerëzve n’hall

nji dorë dashuni u ke dhanë

e lutun je per ta tempujve t’faljes

s’kam tjetër për ty

pos urimit

mbetsh njeri i mirë

e mos u lodhsh s’ecuni

dheut tand

e qiejve t’bukur t’fjalës

REGËTIMË

tutje

ku mbaron s’cukluemi terri

dëshirat e qiellit gjuhen me jastiqe resh

e n’tokë puplohet bora

përjashta

nji dorë bardhësi

hedhun mbi natën e ftohtë

brenda

refleksi i prushit t’zjarrit n’votër

strukun bashkë me ne

n’sytë e njeni tjetrit

na mban ngrohtë

PAFUNDËSI

pafundësi është mosshterrja e shpresës

që t’mban ngrohtë

netësh kur shpirtrat drithërojnë përflakje

natyre n’vjeshtë

ku gjethe dhe degë i dorëzohen me pahir

shkrifjes së territ

që dashurisht gjithçka pangopshëm

përpinë edhe hesht

pafundësi është derdhja e shpirtit brenda

një fjale të mirë

ditëve t’honta kur përplot s’i mbush

as edhe me një diell

luan marrëzisht me retë e pambukta

si kordele të bardha

ëndërrisht i pushton tek çmendurisht

ndiqen nëpër qiell

pafundësi është vetja jote copëzuar

në miliarda thërrime

ngjyrërave t’ylberit e tingujve melodisë

së shpirtit t’bukur

shpërfaqur ëmbëlsisë e kthjelltësisë

së mendimeve

vijnë paharrueshëm e bien lehtësisht

si mbi lule një flutur

SHPRESA NË NJI PIKË VESE

përjetshëm mbetun n’kufi me marrëzinë

trukohen lutjet vjedhun fateve shterpë

në cep guximi

bujtinave që mbledhin hinin e muranave

shpërfill limurinë jetëve të dyshemueme

nji tundje djepi

limontisë së stinës që nuk di ma çka asht

në nji pikë vese shpresa ruhet e gjallon

në rrjedhë Drini

PIKLA PREJ REVE

çka dje ka randu

si mantel gjethesh t’marruna hua

la prej rrëkesë që zhvesh qytetin

sot rri mbledhun

e n’heshtje mardhë

vjeshta e malli

gurëzohen n’Bjeshkë t’Namuna

e piklat prej reve

shtojnë Lumin e Bardhë

T’MURUEM NALTËSISH

ato gjanat e imta

që na i thotë zemra

bahen uragan herë-herë

na marrin pa na pyetë

me dheun

shndërrohen n’shtjellë

ne e tana çka përreth

na murojnë kështjellë

aty n’bedena

i lamë andrrat e sytë

mendjen

kaherë t’kthyeme n’shkretinë

gur e llaç

t’muruem naltësish

s’jemi ma kurrkushi n’turmë

ani se s’kemi emra

PROFECI ANDRRASH

profecia e andrrave t’dimnit

nuk asht ma shumë se bora që ra mbramë

jo ma pak se fërkem kur dita e re zbardhë

rituali i ditun i ngricës ftohtësisë së paanë

profecia e dimnit t’andrrave

asht ma shumë se mendime t’ujta matanë

ma pak kujtesë e mpime që do me m’lanë

e panjohuna n’kristale vese syve t’thamë

nadja e profecisë

asht ma shumë se dëshirim picërrue n’fjolla

jo ma pak se n’fytin e nji burri t’etun molla

e çka u ruejt n’fundin e zemrës te Pandora

Marrë nga revista “Akademia”, nr. 26