Autor: Lirim Gashi

Drejtësia nuk matet vetëm me numrin e aktakuzave, por me aftësinë e saj për të garantuar barazi, paanshmëri dhe respekt për të vërtetën. Për shumë qytetarë të Kosovës, mbajtja në Hagë e ish-drejtuesve të Ushtrisë Çlirimtare të Kosovës shihet si një proces që ka krijuar një plagë të thellë morale dhe politike në shoqëri.

Çdo akuzë duhet të trajtohet mbi bazën e provave konkrete dhe çdo i pandehur duhet të gëzojë të drejtën themelore të prezumimit të pafajësisë. Drejtësia nuk mund të ndërtohet mbi paragjykime, presione politike apo mbi perceptimin e njëanshmërisë, por vetëm mbi fakte dhe standarde të barabarta juridike.

Për një popull që ka kaluar nëpër luftë, dëbime dhe vuajtje të mëdha, është thelbësore që drejtësia të jetë e plotë dhe universale. Krimet e kryera gjatë luftës duhet të hetohen dhe gjykohen pa dallim, ndërsa viktimat e të gjitha komuniteteve meritojnë të vërtetën dhe drejtësinë.

Nëse pas një procesi të drejtë nuk provohen akuzat ndaj ish-drejtuesve të UÇK-së, vazhdimi i mbajtjes së tyre do të ishte një padrejtësi që dëmton jo vetëm individët, por edhe besimin në institucionet e drejtësisë.

Por kjo nuk do të thotë se askush duhet të jetë mbi ligjin. Çdo pretendim për krime të mundshme ekonomike, korrupsion apo keqpërdorim politik duhet të trajtohet nga institucionet e drejtësisë së Kosovës, me ligjet e saj dhe me standarde demokratike. Lufta për lirinë e vendit nuk mund të jetë mburojë për askënd ndaj përgjegjësisë personale, ashtu si akuzat e paprovuara nuk mund të përdoren për të njollosur sakrificën e një populli.

Kosova ka nevojën për një drejtësi që ndan qartë dy gjëra: kontributin historik të luftës për çlirim dhe përgjegjësinë individuale për çdo shkelje të mundshme të ligjit. Vetëm kështu mund të ndërtohet një shoqëri ku respektohen njëkohësisht liria, e vërteta dhe shteti i së drejtës.