Në Malin e Kakarriqit u inaugurua Kisha “Nëna Terezë”, një vepër e ndërtuar falë kontributit të komunitetit shqiptar në Malësi dhe diasporë. Ceremonia bashkoi përfaqësues të klerit katolik, institucioneve, komunitetit dhe kontribues të projektit.

Në fjalën e tij, Kryetari i Bordit Drejtues për ndërtimin e kishës, Agron Dedivanaj, e cilësoi inaugurimin si një ditë mirënjohjeje dhe besimi për të ardhmen. Ai theksoi se kisha nuk përfaqëson vetëm një objekt fetar, por edhe një simbol të ruajtjes së identitetit, gjuhës dhe traditës shqiptare.

Dedivanaj bëri të ditur se krahas kishës synohet të krijohet edhe themeli për një shkollë shqipe, duke e cilësuar arsimin në gjuhën amtare si një nga shtyllat kryesore të ruajtjes së identitetit.

Një pjesë e rëndësishme e fjalimit ishte edhe thirrja për bashkim të shqiptarëve të Malësisë, përtej ndarjeve politike. Sipas tij, zhvillimi i Malësisë dhe mbrojtja e interesave të shqiptarëve kërkojnë bashkëpunim dhe një vizion të përbashkët.

Ai falënderoi të gjithë kontribuesit, nga Malësia dhe diaspora, si dhe veçanërisht Patër Mirash Marinajn, ideatorin e projektit. Dedivanaj vlerësoi gjithashtu kontributin e shqiptarëve të besimit islam në ndërtimin e kishës, duke e cilësuar atë si një dëshmi të vëllazërisë dhe bashkimit mes shqiptarëve.

“Ne nuk ndërtojmë vetëm për brezin tonë. Ne ndërtojmë për ata që ende nuk kanë lindur”, u shpreh Dedivanaj, duke theksuar se inaugurimi i kishës është fillimi i një kapitulli të ri për Kakarriqin dhe projektet që synojnë ruajtjen e gjuhës, kulturës dhe identitetit shqiptar.

Fjalimi i plotë i Kryetarit të Bordit Drejtues për ndërtimin e Kishës “Nëna Terezë”, Agron Dedivanaj:

Shkëlqesia juaj, të nderuar përfaqësues të Kishës Katolike,
Të nderuar meshtarë,
Të nderuar përfaqësues të institucioneve,
Të nderuar bashkëvendas, burra e gra të Malësisë,
Të dashur motra e vëllezër,
Miq të dashur,

Sot, në këtë vend të bekuar të Kakarriqit, nuk jemi mbledhur vetëm për të inauguruar një kishë. Jemi mbledhur për të dëshmuar se kur një komunitet beson, bashkohet dhe punon me përkushtim, një ide bëhet vepër, një dëshirë bëhet realitet dhe një ëndërr bëhet trashëgimi për brezat që vijnë.
Prandaj, kjo ditë është shumë më tepër se një përurim. Është një ditë mirënjohjeje, një ditë kujtese dhe, mbi të gjitha, një ditë besimi në të ardhmen.

Kjo kishë mban emrin e një gruaje që nuk i përkiste vetëm një vendi, por gjithë njerëzimit: Nënë Terezës. Ajo na mësoi se madhështia e njeriut nuk matet me atë që merr, por me atë që jep; se shërbimi ndaj tjetrit është një nga format më të larta të dashurisë dhe se rrënjët e forta nuk e pengojnë njeriun të jetë qytetar i botës.

Ajo nuk e harroi kurrë prejardhjen e saj. Dhe ky është një mësim i madh për ne: Kush nuk i harron rrënjët, nuk ka pse t’i frikësohet botës. Prandaj, kjo kishë duhet të na kujtojë jo vetëm se kush jemi, por edhe çfarë përgjegjësie kemi ndaj asaj që jemi.

Të nderuar të pranishëm,
Malësia nuk ka qenë kurrë vetëm një hapësirë gjeografike. Malësia ka qenë gjithmonë një tokë shqiptare. Këtu është ruajtur gjuha. Këtu është ruajtur tradita. Këtu është ruajtur besimi. Këtu është ruajtur emri dhe dinjiteti i familjes shqiptare.
Dhe nëse sot mund të flasim me krenari për identitetin tonë, kjo nuk ka ardhur vetvetiu. Është trashëgimi e njerëzve që para nesh kanë ditur të ruajnë atë që ishte më e shtrenjtë se pasuria.

Prandaj, kur ndërtojmë një kishë, nuk ndërtojmë vetëm mure. Kur hapim një shkollë shqipe, nuk hapim vetëm një klasë. Ne ndërtojmë vazhdimësinë e një populli.
Dhe pikërisht këtu qëndron një nga arsyet më të rëndësishme të kësaj vepre. Në këtë truall, krahas kishës, synojmë të krijojmë edhe themelin për një shkollëautentike shqipe, si paralele e shkollës “Gjergj Kastrioti – Skënderbeu”.

Sepse një komb mund ta humbasë shumëçka dhe përsëri të ringrihet. Por nëse humb gjuhën dhe kujtesën, humb një pjesë të vetes. Prandaj, shkolla shqipe nuk është një shtesë e këtij projekti. Është pjesë e misionit të tij.

Kisha do t’u mësojë brezave vlerën e shpirtit.
Shkolla do t’u japë dijen.
Familja do t’u japë edukatën.
Dhe kombi do t’u japë identitetin.
Këto katër shtylla duhet t’i mbajmë të forta.

Të nderuar miq,
Dua ta them sot, në këtë vend dhe në këtë prani kaq të nderuar, një të vërtetë që besoj se duhet ta dëgjojmë të gjithë: Nuk ka zhvillim të qëndrueshëm të Malësisë pa bashkim. Nuk ka mbrojtje të interesit kombëtar pa bashkëpunim. Nuk ka peshë politike pa unitet. Dhe nuk ka vizion afatgjatë nëse secili mendon vetëm për oborrin e vet.
Prandaj, nëse duam një Malësi më të fortë, duhet të kemi edhe një përfaqësim politik më të fortë. Nëse duam të kemi zë, duhet të flasim me një zë për çështjet që na bashkojnë.
Nëse duam që interesat e shqiptarëve të Malësisë të dëgjohen dhe të respektohen, duhet të kemi guximin të vendosim interesin e përbashkët mbi interesin partiak. Kjo nuk do të thotë të zhdukim dallimet. Kjo nuk do të thotë që të gjithë duhet të mendojmë njësoj. Përkundrazi.
Demokracia ka nevojë për mendime të ndryshme. Por kombi ka nevojë për një drejtim kur preken çështjet themelore.

Dhe për këtë arsye, bashkimi i subjekteve politike shqiptare në Malësi është përgjegjësi, nevojë, investim në të ardhmen dhe bazë për gjithçka tjetër që duam të ndërtojmë.

Kjo është porosia ime sot: Të jemi bashkë. Jo kundër dikujt. Por për diçka më me vlerë: Për fëmijët tanë. Për gjuhën tonë. Për kulturën tonë. Për zhvillimin e Malësisë.Për dinjitetin e njerëzve tanë. Dhe për një të ardhme ku dallimet politike nuk do të jenë më të forta se përgjegjësia jonë ndaj vendit. Sepse Malësia nuk bëhet më e fortë kur njëri fiton mbi tjetrin; Malësia bëhet më e fortë kur të gjithë fitojmë bashkë.

Të nderuar të pranishëm,
Dua që nga ky vend t’u shpreh një falënderim të veçantë të gjithë malësorëve dhe çdo shqiptari anë e mbanë botës, duke ia filluar nga vendlindja e deri tek diaspora. Çdo mal, çdo fshat, çdo familje dhe çdo njeri që dha kontributin e vet, të madh apo të vogël, ka vendin e tij në historinë e kësaj vepre.
Sepse kjo kishë nuk është ndërtuar nga një dorë e vetme. Ajo është ngritur nga shumë duar. Nuk është financuar nga një zemër e vetme. Ajo është mbështetur nga shumë zemra.
Prandaj, kjo kishë është e gjithë Malësisë. Dua, megjithatë, të shpreh një mirënjohje të posaçme për Malin e Kakarriqit, për banorët e tij, për familjet e tij dhe për të gjithë ata që e pritën këtë projekt me zemërgjerësi, besim dhe bashkëpunim.
Kakarriqi sot nuk është vetëm vendi ku ndodhet një objekt i ri fetar. Kakarriqi po dëshmon se një vend mund të bëhet pikë takimi për të gjithë Malësinë. Dhe kjo është një vlerë që duhet ta ruajmë.

Ka një arsye të rëndësishme pse kjo vepër është ngritur pikërisht këtu. Kjo tokë, edhe pse territorialisht ndodhet në Podgoricë, për ne nuk është thjesht një vendndodhje. Është tokë me rëndësi dhe vlerë, tokë ku kanë jetuar të parët tanë dhe tokë ku duam të jetë e gjallë prania jonë edhe në të ardhmen. Prandaj, këtu po vendosim një themel të qëndrueshëm shqiptar: një kishë për besimin, një shkollë për gjuhën dhe dijen, dhe një vatër për ruajtjen e identitetit tonë.

Nuk po ndërtojmë vetëm një objekt. Po ndërtojmë praninë tonë, po forcojmë rrënjët tona dhe po lëmë një dëshmi të qartë se shqiptarët kanë qenë, janë dhe do të jenë pjesë e kësaj hapësire. Ky është vizioni ynë për këtë tokë dhe përgjegjësia jonë ndaj brezave që vijnë.

Një falenderim I veçantë për zyrtarët tanë shqiptarë për kontributin dhe angazhimin e tyre në procedurat administrative, si dhe për të gjithë stafin e Komunës, në krye me të nderuarin kryetarin.

Në këtë moment dua të shpreh edhe një falënderim shumë të veçantë për të gjithë vëllezërit dhe motrat që më kanë besuar dhe më kanë zgjedhur për të shërbyer si Kryetar i Bordit për organizimin dhe ngritjen e fondeve për realizimin e kësaj kishe. E kam pranuar këtë detyrë jo vetëm si një nder, por mbi të gjitha si një përgjegjësi të madhe.
Besimi që më keni dhënë nuk ka qenë besim vetëm ndaj meje si individ, por besim se së bashku mund të bëjmë diçka që do të mbetet edhe pas nesh. Për këtë besim, ju jam thellësisht mirënjohës. Por dua ta them qartë edhe sot: asnjë kryetar, asnjë bord dhe asnjë individ nuk mund ta ndërtojë i vetëm një vepër të tillë.
Ajo që kemi arritur është rezultat i besimit, punës dhe sakrificës së shumë njerëzve. Prandaj, falënderimi im shkon për secilin anëtar të Bordit, për secilin vullnetar, për secilin person që trokiti në një derë, bëri një telefonatë, dha një këshillë, kontribuoi financiarisht apo thjesht na dha kurajë për të vazhduar.

Në fund të fundit, kjo vepër na ka mësuar edhe një herë se kur një komunitet bashkohet rreth një qëllimi të drejtë, asnjë ëndërr nuk është tepër e madhe.

Një mirënjohje e veçantë shkon për Pater Mirash Marinajn, ideatorin e këtij projekti. Ai pati vizionin, përkushtimin dhe këmbënguljen për ta kthyer një ide në vepër. Sot, kjo vepër është dëshmia e gjallë e vizionit dhe punës së tij.
Dua të shpreh mirënjohjen time të veçantë për Selinë e Shenjtë, Nuncin Apostolik, Arqipeshkvinë e Tivarit dhe klerin katolik, për mbështetjen, mirëkuptimin dhe bashkëpunimin që e kanë shoqëruar këtë nismë.

Falënderoj çdo kontribues. Çdo familje. Çdo biznesmen. Çdo bashkëvendës. Çdo shqiptar nga Malësia dhe nga diaspora që e ka ndihmuar këtë projekt.

Falënderoj ata që dhanë para, ata që dhanë kohë, ata që dhanë këshillë dhe ata që dhanë thjesht një fjalë inkurajuese. Në vepra të tilla, asnjë kontribut nuk është i vogël. Një gur i vetëm nuk e ndërton kishën. Por mijëra gurë, të vendosur bashkë, krijojnë një shtëpi. Dhe kjo kishë është pikërisht ajo: një shtëpi e ndërtuar nga shumë zemra.

Dua ta them me mirënjohje të veçantë se në realizimin e kësaj vepre kanë dhënë kontribut edhe vëllezërit dhe motrat tona të besimit islam. Ky është një gjest që shkon përtej një kontributi financiar; është një dëshmi e vëllazërisë, e respektit dhe e asaj që na bashkon si shqiptarë. Kështu arrihet bashkimi dhe uniteti: vëllazërisht, krah për krah dhe dorë për dore.

Sot, duke parë këtë vepër të përfunduar, duhet të mendojmë edhe për atë që vjen nesër. Sepse inaugurimi nuk është fundi. Është fillimi. Fillimi i jetës së kësaj kishe.
Fillimi i një kapitulli të ri për këtë vend. Dhe, shpresojmë, fillimi i rrugës drejt shkollës shqipe që do t’u japë fëmijëve tanë mundësinë të mësojnë në gjuhën e prindërve dhe të gjyshërve të tyre.

Ne nuk ndërtojmë vetëm për brezin tonë. Ne ndërtojmë për ata që ende nuk kanë lindur. Që një ditë, kur të vijnë këtu, të mund të thonë: “Dikush para nesh mendoi edhe për ne.”

Të dashur bashkëvendas,
Le të jetë kjo kishë një vend ku njeriu gjen paqen. Le të jetë shkolla shqipe një vend ku fëmija gjen dijen. Le të jetë Kakarriqi një vend ku Malësia gjen bashkimin. Dhe le të jetë kjo ditë një dëshmi se kur jemi të bashkuar rreth vlerave tona më të larta, askush nuk mund të na e mohojë të drejtën për ta ruajtur identitetin, gjuhën, kulturën dhe dinjitetin tonë.
Vetëm të bashkuar mund të jemi vërtet zotër të shtëpisë sonë. Malësia është shtëpia jonë. Dhe për këtë shtëpi kemi një detyrë të përbashkët: ta ruajmë, ta zhvillojmë dhe t’ua dorëzojmë brezave që vijnë më të fortë se sa e kemi marrë.

Zoti e bekoftë këtë kishë.
Zoti e bekoftë Kakarriqin.
Zoti e bekoftë Malësinë.
Zoti i bekoftë të gjithë ata që kontribuan në këtë vepër.
Dhe mbi të gjitha, Zoti i bekoftë fëmijët tanë dhe të ardhmen, sepse e ardhmja që po ndërtojm sot, nesër do të jetë e tyre.
Rrnoftë Malësia!
Rrnoftë kombi ynë shqiptar!
Faleminderit!
Kryetar I Bordit për mbledhjen e fondeve në ndërtimin e kishës “Nënë Tereza”

Agron Dedivanaj