Romani “Të nesërmen erdhi lufta” i Lulzim Murselit ka dalë nga shtypi.

Ky është roman që e sjell luftën e Kosovës jo vetëm si ngjarje historike, por si përvojë njerëzore, familjare dhe shpirtërore. Në qendër të rrëfimit janë njerëz të zakonshëm, të cilëve lufta ua përmbys jetën brenda pak ditësh: ua zbraz shtëpitë, ua ndërpret fëmijërinë, ua copëton familjet dhe i detyron të nisen në rrugë pa e ditur se ku do të përfundojnë.

Murseli e ndërton rrëfimin duke ndërthurur dramën e luftës me kujtesën e brezave. Tregimet e gjyshit për burrërinë, besën dhe trimërinë e së kaluarës përballen me realitetin e një brezi të ri që duhet të mësojë ç’do të thotë frikë, humbje dhe mbijetesë. Kështu, romani nuk flet vetëm për atë që ndodhi në luftë, por edhe për mënyrën se si një shoqëri e bart të kaluarën dhe e përkthen atë në kujtesën e fëmijëve.

Një nga vlerat e veçanta të romanit është prania e fortë e botës së fëmijëve. Në mes të bombardimeve, shpërnguljeve dhe pasigurisë, ata vazhdojnë të luajnë, të grinden, të dashurohen, të bëjnë plane dhe të kërkojnë hapësirë për një fëmijëri që lufta ua ka pushtuar. Pikërisht ky kontrast mes pafajësisë së tyre dhe brutalitetit të rrethanave i jep rrëfimit një dimension të veçantë emocional.

Romani nuk e paraqet luftën vetëm si përballje mes ushtrive. Ai zbulon edhe anën e saj më të errët: frikën e civilëve, ikjen, humbjen e shtëpisë, ndarjen nga njerëzit e dashur dhe shndërrimin e jetës njerëzore në një luftë të përditshme për mbijetesë.

“Të nesërmen erdhi lufta” është, mbi të gjitha, një roman për njerëzit që lufta i gjeti në shtëpitë e tyre. Për ata që u detyruan të iknin, për ata që qëndruan, për ata që humbën dikë dhe për ata që mbijetuan me kujtimet e një kohe që nuk mund të harrohet. Është një rrëfim ku historia zbret nga faqet e librave dhe hyn në oborrin e shtëpisë, në odë, në rrugë, në sytë e një fëmije dhe në heshtjen e një familjeje.