Shkruan: Safet Gërxhaliu

Një nga paradokset më të mëdha të Kosovës së sotme është se, sa më e madhe bëhet fitorja politike në narrativë, aq më i vështirë po bëhet funksionimi normal i institucioneve.
Zgjedhjet prodhuan fitues dhe humbës. Por ato nuk prodhuan zgjidhje për problemet themelore të vendit. Përkundrazi, pas muajsh debatesh, bllokadash dhe polarizimi, po bëhet gjithnjë e më e qartë se problemi nuk ishte aq i thjeshtë sa është paraqitur për vite me radhë.
Për një kohë të gjatë, qytetarëve iu tha se mjaftonte ndryshimi i njerëzve në pushtet dhe shteti do të hynte në një fazë të re zhvillimi.
Sot po shihet se shteti nuk ndërtohet vetëm mbi vullnet politik, por mbi institucione funksionale, kompromis demokratik dhe aftësi për të krijuar konsensus.
Pikërisht këtu miti politik fillon të përballet me realitetin institucional.
Miti ushqehet me bindjen se ekziston një grup që përfaqëson vullnetin e pastër të popullit dhe se pengesa kryesore janë gjithmonë të tjerët.
Realiteti institucional funksionon ndryshe.
Ai kërkon shumica, negociata, marrëveshje dhe bashkëpunim edhe me ata që nuk i pëlqen.
Sa më gjatë të zgjasë përplasja mes këtyre dy botëve, aq më e lartë bëhet kostoja për qytetarin e zakonshëm.
Ndërkohë që politika merret me beteja simbolike, ekonomia vazhdon të përballet me të njëjtat probleme.
Të rinjtë vazhdojnë të largohen. Çmimet e banesave mbeten jashtë mundësive të shumicës. Kapitali vazhdon të orientohet drejt patundshmërive më shumë sesa drejt prodhimit. Investimet e huaja mbeten nën potencialin e vendit.
Asnjë nga këto sfida nuk zgjidhet me fjalime. As me patriotizëm deklarativ. As me konflikte të përhershme politike.

Prandaj, pyetja që duhet bërë sot nuk është kush i fitoi zgjedhjet. Pyetja është nëse Kosova po fiton kohë apo po humb mundësi.
Sepse historia e vendeve të vogla tregon një rregull të thjeshtë: ato nuk ecin përpara kur krijojnë mite politike gjithnjë e më të mëdha. Ato ecin përpara kur ndërtojnë institucione më të forta se liderët e tyre.
Dhe pikërisht këtu ndodhet sprova e vërtetë e Kosovës pas zgjedhjeve: jo në fushën e retorikës, por në aftësinë për ta kthyer pushtetin politik në zhvillim ekonomik, stabilitet institucional dhe mirëqenie reale për qytetarët.