100 rregullat kryesore të drejtshkrimit të gjuhës shqipe
05 qershor 2026
| 08:34
1. Fjalët me parashtesa shkruhen zakonisht njësh: antifashist, kundërsulm, nëndrejtor, i paaftë, parashkollor, riatdhesim.
2. Fjalët e përbëra me lidhje përcaktore shkruhen njësh: datëlindje, ditëlindje, bashkatdhetar, botëkuptim, fjalëkryq, frymëmarrje.
3. Fjalët me bashkë- shkruhen njësh kur formojnë një njësi të vetme kuptimore: bashkatdhetar, bashkëjetesë, bashkëveprim.
4. Fjalët me kundër- shkruhen njësh: kundërsulm, kundërvënie, kundërpeshë, kundërveprim.
5. Fjalët me mos- shkruhen njësh kur formojnë emër a mbiemër të ri: mospërfillje, mossulmim, mosmarrëveshje.
6. Fjalët me pa- shkruhen njësh kur janë mbiemra a emra të ngulitur: i paaftë, paaftësi, i pabesë, i papërshtatshëm.
7. Fjalët me para- shkruhen njësh kur tregojnë parakohësi ose vendosje përpara: parafytyrim, parakalim, pararoje, parashkollor.
8. Fjalët me prapa- shkruhen njësh: prapaskenë, prapambetje, praparoje, prapavijë.
9. Fjalët me vetë- shkruhen njësh kur formojnë kuptim të ri: vetëshërbim, vetëvendosje.
10. Fjalët me zëvendës- shkruhen njësh: zëvendësministër, zëvendëskryeredaktor.
11. Fjalët e përngjitura të ngulitura prej kohësh në gjuhë shkruhen njësh: farefis, gjëegjëzë, thashetheme.
12. Numërorët nga njëmbëdhjetë deri në nëntëmbëdhjetë shkruhen njësh: njëmbëdhjetë, dymbëdhjetë, trembëdhjetë.
13. Dhjetëshet shkruhen njësh: tridhjetë, pesëdhjetë, gjashtëdhjetë, nëntëdhjetë.
14. Qindëshet shkruhen njësh: njëqind, dyqind, treqind, katërqind.
15. Numërorët rreshtorë me fjalë shkruhen njësh kur janë të përbërë: i njëmbëdhjetë, i tridhjetenëntë, i njëqindedytë.
16. Përemrat e pakufishëm të përngjitur shkruhen njësh: asgjë, askush, asnjë, cilido, çfarëdo, dikush.
17. Përemrat me gjithë- shkruhen njësh: gjithçka, gjithkush, gjithsecili, gjithfarë.
18. Përemrat me kurr- shkruhen njësh: kurrfarë, kurrgjë.
19. Ndajfoljet e përngjitura shkruhen njësh: atëherë, menjëherë, gjithmonë, papritmas, patjetër.
20. Ndajfoljet me për- shpesh shkruhen njësh: përballë, përbrenda, përditë, përgjithmonë, përherë, përsëri.
21. Lidhëzat e përngjitura shkruhen njësh: derisa, megjithatë, megjithëse, meqenëse, mirëpo, ndërsa.
22. Pjesëzat e ngulitura shkruhen njësh: kushedi, pikësëpari, pothuaj, pothuajse, thuajse.
23. Pasthirrmat e përshëndetjes së ngulitura shkruhen njësh: faleminderit, lamtumirë, mirëmëngjes, mirëdita, mirëmbrëma.
24. Dallohen në shkrim format njësh nga përdorimet me fjalë të veçanta: atëherë / atë herë, njëherë / një herë.
25. «Përse» shkruhet njësh kur është ndajfolje pyetëse, por «për se» shkruhet ndaras kur pjesët ruajnë kuptimin më vete.
26. «Nëse» shkruhet njësh si lidhëz kushtore, por «në se» shkruhet ndaras në përdorime të tjera.
27. «Ngase» shkruhet njësh si lidhëz shkakore, por «nga se» shkruhet ndaras kur pyetet për prejardhje a shkak.
28. «Sesa» shkruhet njësh në krahasime, por «se sa» shkruhet ndaras kur pjesët janë të veçanta.
29. Mbaresa dhe nyja e prapme te emrat e huaj shkruhen bashkë me emrin: Bajronit, Cervantesit, Gëtes, Shekspirit.
30. Togfjalëshat emër + emër në rrjedhore shkruhen ndaras: bar blete, lule sahati, vaj peshku.
31. Togfjalëshat me bojë/ngjyrë + emër në rrjedhore shkruhen ndaras: bojë ari, bojë deti, bojë qielli.
32. Disa emërtime të ngulitura lejohen edhe njësh: gjel deti/gjeldeti, lule dielli/luledielli.
33. Lokucionet ndajfoljore me «së» shkruhen ndaras: së pari, së dyti, së fundi, së paku.
34. Lokucionet me «më së» shkruhen ndaras: më së fundi, më së miri.
35. Lokucionet me përsëritje dhe parafjalë shkruhen ndaras: një nga një, pak nga pak, sy më sy.
36. Lokucionet me «për» shkruhen ndaras: ditë për ditë, fjalë për fjalë, pikë për pikë.
37. Lokucionet me lidhëzën «e» shkruhen ndaras: fund e krye, kokë e këmbë, veç e veç.
38. Ndërtimet me «me» + emër të pashquar shkruhen ndaras: me kohë, me ngut, me radhë, me vrap.
39. Ndërtimet me «për» + emër shkruhen ndaras: për shembull.
40. Shprehjet «ndër mend» dhe «pas dore» shkruhen ndaras.
41. Numërorët me mijë, milion, miliard shkruhen ndaras: një mijë, dy milion, një miliard.
42. Numërorët me lidhëzën «e» shkruhen ndaras: njëzet e një, dyzet e katër, njëqind e trembëdhjetë.
43. Shprehjet «për qind» dhe «për mijë» shkruhen ndaras kur jepen me fjalë.
44. Shenjat % dhe ‰ përdoren vetëm pas numrave me shifra: 5%, 90%, 80‰.
45. Pjesëza «u» e trajtave pësore-vetvetore shkruhet veç para foljes: u afrova, u lodhëm, u nisëm.
46. Lokucionet pasthirrmore shkruhen ndaras: Mirë se erdhe!, Mirë se vini!, Punë të mbarë!
47. Urimet dhe ngushëllimet me fjalë të veçanta shkruhen ndaras: Për shumë vjet!, Kryet shëndoshë!
48. Me vizë lidhëse shkruhen formimet nga përsëritja e së njëjtës fjalë: copë-copë, fije-fije, herë-herë.
49. Me vizë shkruhen disa forma të përsëritura në trajta të ndryshme: dita-ditës, dora-dorës.
50. Me vizë shkruhen forma të ndërsjella si: njëri-tjetri, shoqi-shoqin.
51. Me vizë shkruhen dy antonime ose forma të kundërta: hyrje-dalje, vajtje-ardhje, poshtë-lart.
52. Me vizë shkruhen dy numërorë që tregojnë sasi të përafërt: dy-tri orë, katër-pesë veta, 10-15 vjet.
53. Me vizë shkruhen formimet onomatopeike: bam-bam, ciu-ciu, tik-tak, ham-hum.
54. Me vizë shkruhen emërtimet e përbëra të njësive të matjes: kilovat-orë, ton-kilometër, vit-dritë.
55. Me vizë shkruhen emërtimet bar-bufe, hotel-restorant, kafe-restorant.
56. Me vizë shkruhen emërtimet ndajshtimore: dhomë-muze, qytet-muze, qytet-hero.
57. Me vizë shkruhen formimet terminologjike: ajër-ajër, ajër-tokë, tokë-ajër.
58. Me vizë shkruhen mbiemrat me lidhje plotësuese: politiko-shoqëror, historiko-gjeografik, tekniko-material.
59. Me vizë shkruhen formimet etnike a gjeografike të tipit: afro-aziatik, anglo-amerikan, shqiptaro-grek.
60. Kur formime të tilla janë njësi të ngulitura historikisht, shkruhen njësh: anglosakson, indoevropian.
61. Pjesëza ish- shkruhet me vizë: ish-drejtor, ish-ministër, ish-kryeqytet.
62. Pikat e horizontit të përbëra nga një fjalë e thjeshtë dhe një e përbërë shkruhen me vizë: jug-juglindje.
63. Emrat e përbërë të krahinave e fshatrave shkruhen me vizë: Fushë-Arrëz, Labinot-Fushë.
64. Emrat e përbërë gjeografikë të huaj shkruhen me vizë: Nju-Jork, Nju-Delhi, San-Francisko.
65. Te disa emërtime me nyjë të huaj nuk vihet vizë: La Paz, La Plata.
66. Emrat e huaj të përbërë të personave shkruhen shpesh me vizë: Rimski-Korsakov, Sen-Simon.
67. Kur midis emrit dhe mbiemrit të huaj ka nyjë a pjesëz, ajo zakonisht shkruhet veç: Leonardo da Vinci.
68. Pjesa -ogllu e emrave me burim turk shkruhet njësh me emrin: Osmanogllu.
69. Emrat kinezë, koreanë, vietnamezë e birmanë shkruhen me pjesë të ndara, pa vizë: Lu Sin.
70. Numërorët rreshtorë me shifra arabe marrin prapashtesë me vizë: klasa e 2-të, shekulli i 20-të.
71. Numërorët rreshtorë me shifra romake shkruhen pa prapashtesë: klasa I, Luigji XIV.
72. Përvjetorët me shifra shkruhen me vizë: 50-vjetori, 25-vjetori, shkolla 8-vjeçare.
73. Kur numërori shkruhet me shkronja, fjala shkruhet njësh: pesëdhjetëvjetori, tetëvjeçare.
74. Emërtimet teknike me numra shkruhen me vizë: B-52, Mig-21, T-34.
75. Shkurtimet e institucioneve marrin nyjë ose mbaresë me vizë: OKB-së, FIFA-s, TEC-it.
76. Shkronjat dhe numrat kur përdoren si emra marrin mbaresë me vizë: a-ja, i-në, 1-ja, 1911-s.
77. Komandat ushtarake të përbëra shkruhen me vizë: Para-marsh!, Prapa-kthehu!, Togë-ndal!
78. Me vizë të gjatë shkruhen caqet gjeografike: Tiranë—Elbasan—Korçë.
79. Me vizë të gjatë shkruhen caqet kohore: periudha 1939—1944, janar—maj.
80. Me vizë të gjatë shkruhen marrëdhëniet e ndërsjella: Dinamo—Partizani, Shqipëri—Turqi.
81. Me shkronjë të madhe shkruhen emrat dhe mbiemrat e personave: Naim Frashëri, Ismail Qemali.
82. Epitetet, nofkat dhe pseudonimet që janë pjesë e emrit shkruhen me shkronjë të madhe: Leka i Madh, Migjeni.
83. Nyjat e mbiemrave të huaj shkruhen me të vogël kur jepet emri i plotë: Leonardo da Vinci.
84. Kur përdoret vetëm mbiemri i huaj me nyjë, nyja mund të shkruhet me të madhe: Da Vinci.
85. Emrat e përveçëm të kthyer në emra të përgjithshëm shkruhen me të vogël: donkishot, mentor.
86. Emërtimet e funksioneve shtetërore, politike, ushtarake e fetare zakonisht shkruhen me të vogël: presidenti, ministri, gjenerali.
87. Kur funksioni është pjesë e pandarë e emrit të përveçëm, shkruhet me të madhe: Hoxha Tahsini, Baba Faja.
88. Emrat e figurave mitologjike e fetare shkruhen me të madhe: Adami, Buda, Krishti, Muhameti.
89. Emrat e përgjithshëm fetarë shkruhen me të vogël: engjëll, perëndi, shenjt, zanë.
90. Emrat e përveçëm të kafshëve shkruhen me të madhe: Balashi, Baloja, Rosinanti.
91. Emërtimet astronomike shkruhen me të madhe kur janë terma: Dielli, Hëna, Toka, Marsi.
92. Fjalët dielli, hëna, toka shkruhen me të vogël kur përdoren jo si terma astronomikë: perëndimi i diellit.
93. Emërtimet gjeografike shkruhen me të madhe: Shqipëria, Ballkani, Adriatiku, Shari.
94. Në emërtimet gjeografike me disa fjalë, pjesët kryesore shkruhen me të madhe: Deti i Zi, Mali i Zi.
95. Emrat e përgjithshëm gjeografikë shkruhen me të vogël kur nuk janë pjesë e emrit të përveçëm: deti Adriatik.
96. Emrat e popujve dhe banorëve shkruhen me të vogël: shqiptarët, kosovarët, evropianët.
97. Emrat e ditëve, muajve dhe stinëve shkruhen me të vogël: e hënë, janar, pranverë.
98. Shkurtimet e shteteve, organizatave e institucioneve shkruhen me shkronja të mëdha, pa pika: SHBA, OKB, NATO, FIFA.
99. Datat me muaj me shifra shkruhen me pika: 20.7.1973 ose 20.VII.1973, jo 20/7/1973.
100. Datat me muaj me shkronja shkruhen pa shenja midis ditës, muajit dhe vitit: 23 janar 1943
