Ka burra që nuk i largon dot as oqeani nga Atdheu. Ka zemra shqiptare që, edhe kur fati i jetës i çon mijëra kilometra larg vendlindjes, vazhdojnë të rrahin çdo ditë për tokën ku kanë lindur, për malet, kullat, traditat, flamurin dhe njerëzit e tyre.

Një ndër këta burra të rrallë është atdhetari dhe humanisti i shquar Mark Nikollë Pjetrushi Lulgjuraj, nga Selishti krenare e Malësisë së Madhe, i cili prej vitesh jeton, punon dhe vepron në Shtetet e Bashkuara të Amerikës, por nuk iu nda kurrë shpirtërisht vendlindjes së tij.

Amerika mund t’i ketë dhënë mundësinë për të jetuar e punuar, por Malësia i ka dhënë rrënjët, gjakun, emrin dhe shpirtin. Dhe ai, si një bir besnik i kësaj toke, nuk i harroi kurrë ato rrënjë.
Për Mark Lulgjurajn, Atdheu nuk ka qenë kurrë vetëm një fjalë që thuhet në festa apo në përvjetorë. Atdheu për të është përgjegjësi, detyrë, sakrificë dhe vepër.

Sa herë që është bërë thirrje për një aksion në ndihmë të njerëzve, për vendlindjen, për çështje kombëtare, humanitare apo shoqërore, ai ka qenë aty. Nuk ka pyetur se sa larg është Amerika nga Malësia. Nuk ka kërkuar lavdi, as duartrokitje. Nuk ka pritur shpërblim.

Ai i është përgjigjur çdo aksioni me zemër të hapur dhe dorë të shtrirë.
Nga buxheti i familjes së tij, me mundin dhe djersën e një jete të ndershme në mërgim, ai ka dhuruar mijëra dollarë, duke u bërë pjesë e shumë nismave dhe aksioneve që kanë pasur nevojë për mbështetje.
Sepse kështu është zemra e një atdhetari të vërtetë!

Patriotizmi nuk matet me fjalë të mëdha, por me sakrificat që je i gatshëm të bësh. Nuk matet me sa herë e përmend Atdheun, por me sa herë i del në krah atij. Nuk matet me largësinë nga vendlindja, por me afërsinë që ruan në zemër.

Dhe Mark Nikollë Pjetrushi Lulgjuraj ka dëshmuar me vepra se, edhe pse jeton përtej Atlantikut, zemra e tij ka mbetur gjithmonë në trojet e Malësisë.
Ai është një prej atyre bijve të diasporës që e kanë kuptuar se largimi nga vendlindja nuk do të thotë harresë.

Përkundrazi, për shumë mërgimtarë të ndershëm e atdhetarë, mërgimi është kthyer në një mundësi për t’i shërbyer edhe më shumë vendit të tyre.
Mërgimtari i vërtetë mund të jetojë larg, por nuk e lë kurrë Atdheun jetim.
Dhe Mark Lulgjuraj nuk e ka lënë kurrë vendlindjen e tij vetëm.

Në ditë të mira dhe në ditë të vështira, në thirrje për ndihmë, në aksione humanitare dhe në nisma që i kanë shërbyer komunitetit, ai ka dhënë kontributin e tij me fisnikëri dhe me ndjenjën e lartë të përgjegjësisë ndaj popullit të vet.
Kjo është arsyeja pse vlerësimi që ai mori mbrëmë është më shumë se një dekoratë.

Mbrëmë, Komuna e Tuzit e nderoi Mark Nikollë Pjetrushi Lulgjurajn me Çmimin “1 Shtatori” – Dita e Komunës, një vlerësim i merituar për kontributin, përkushtimin, humanizmin dhe dashurinë e tij të palëkundur për vendlindjen dhe Malësinë.

Ky çmim është një shenjë mirënjohjeje për një burrë që nuk e harroi kurrë vendin prej nga erdhi.
Është një nderim për një bir të Selishtit.
Është një krenari për Malësinë.
Është një vlerësim për diasporën shqiptare.

Por mbi të gjitha, është një dëshmi e madhe se veprat e mira nuk humbasin dhe sakrifica për Atdheun nuk harrohet.
Sot, kur shumë njerëz flasin për patriotizëm, kemi nevojë të kujtojmë se patriotët më të mëdhenj nuk janë gjithmonë ata që flasin më shumë.
Ata janë njerëzit që japin. Ata që sakrifikojnë. Ata që ndihmojnë. Ata që nuk e harrojnë vendlindjen. Ata që, edhe mijëra kilometra larg, mbajnë gjallë lidhjen me tokën e të parëve.

Dhe Mark Nikollë Pjetrushi Lulgjuraj është pikërisht një nga këta burra.
Selishti është vendlindja e tij, Malësia krenaria e tij, Amerika vendi ku jeton e punon, por SHQIPTARIA është në zemrën e tij!
Ai i përket atij brezi mërgimtarësh që nuk e kanë harruar amanetin e të parëve:
Ta duash vendin tënd, ta nderosh flamurin tënd, ta ndihmosh vëllanë tënd dhe të mos e harrosh kurrë tokën që të dha emrin!

Nga Selishti i Malësisë së Madhe deri në Shtetet e Bashkuara të Amerikës, rruga mund të jetë e gjatë, por për një zemër atdhetare distanca nuk ekziston.
Sepse Atdheu nuk është vetëm toka ku shkelim.
Atdheu është gjaku që trashëgojmë.
Është gjuha që flasim.
Është flamuri që nderojmë.
Është historia që mbrojmë.
Është amaneti që ua lëmë brezave që vijnë pas nesh!

Prandaj, ky vlerësim i mbrëmshëm është një krenari e ligjshme dhe e merituar.
Urime nga zemra për Çmimin “1 Shtatori” – Dita e Komunës së Tuzit, atdhetar i nderuar dhe humanist i madh, MARK NIKOLLË PJETRUSHI LULGJURAJ!

Urojmë që ky çmim të jetë një falënderim për gjithçka që ke dhënë deri sot dhe një dëshmi për brezat e rinj se dashuria për Atdheun nuk plaket, nuk shuhet dhe nuk njeh kufij!

Le të jetë emri yt shembull për të gjithë ne, sidomos për shqiptarët në mërgim:
Se mund të jetosh larg Atdheut, por nuk duhet të jetosh kurrë larg shpirtit të tij!
Nder për familjen që të qëndroi pranë në çdo sakrificë!
Krenari për Selishtin që të lindi!
Krenari për Malësinë që të rriti me dashurinë për trojet!
Krenari për diasporën shqiptare që ka bij të tillë!
Nder dhe respekt për burrat që nuk e harrojnë Atdheun!
Lavdi zemrave që japin pa kursim për kombin dhe vendlindjen!
Rroftë Malësia!
Rroftë diaspora shqiptare!
Rroftë Shqipëria dhe çdo pëllëmbë e trojeve shqiptare!
URIME, MARK NIKOLLË PJETRUSHI LULGJURAJ!
Çmimi “1 Shtatori” është nderim për veprën tënde, por vepra jote është nder për Malësinë dhe për gjithë kombin shqiptar!
 ATDHEU MUND TË JETË LARG SYVE, POR KURRË LARG ZEMRËS!