APELI IM PËR DREJTËSI NË HAGË: Një çështje ndërgjegjeje, përgjegjësie historike dhe të vërtete
Gani Dreshaj
Ka çaste në jetë kur njeriu nuk duhet të heshtë. Jo për interes politik, jo për përfitim personal dhe as nga patriotizmi i verbër, por nga bindja e tij më e thellë e brendshme.
Për mua, një çast i tillë ka ardhur.
Procesi para Dhomave të Specializuara të Kosovës në Hagë kundër ish-Presidentit Hashim Thaçi, ish-Kryetarit të Kuvendit Kadri Veseli, ish-Kryetarit të Kuvendit Jakup Krasniqi dhe ish-deputetit Rexhep Selimi më shqetëson prej vitesh.
Unë nuk mund ta pranoj pa kundërshtim atë që po ndodh atje, në bazë të njohurive, ndërgjegjes dhe bindjes sime personale.
Kam kaluar shumë vite të jetës sime në Perëndim. Kam mësuar çfarë do të thonë demokracia, shteti i së drejtës, të drejtat e njeriut dhe prezumimi i pafajësisë. Pikërisht për këtë arsye i respektoj gjykatat e pavarura. Por besoj po aq fort se çdo gjykatë është e detyruar ta provojë fajësinë individualisht, përtej dyshimit të arsyeshëm dhe mbi bazën e procedurave të rregullta ligjore.
Pretendimi për një qëllim të përbashkët kriminal ndaj burrave që u angazhuan për çlirimin e vendit të tyre gjatë luftës në Kosovë është një akuzë jashtëzakonisht e rëndë. Ajo kërkon një shqyrtim po aq të kujdesshëm.
Nga bindja ime personale, besoj në pafajësinë e këtyre burrave. Kjo bindje nuk e zëvendëson provën gjyqësore. Megjithatë, ajo e mbështet të drejtën dhe detyrimin tim moral për të kërkuar një gjykim të drejtë, zbardhje të plotë dhe respektim të prezumimit të pafajësisë.
Nuk duhet të harrojmë rrethanat historike në të cilat vepruan këta burra. Ndërsa njerëzit dëboheshin, familjet ndaheshin dhe gratë, fëmijët e të moshuarit kërcënoheshin, shumë kosovarë vunë në rrezik jetën e tyre dhe sigurinë e familjeve të tyre.
Historia e kësaj lufte çlirimtare nuk duhet as të idealizohet, as të shtrembërohet përmes fajësimeve të përgjithshme. Krimet individuale duhet të hetohen. Por nga angazhimi për lirinë e një populli nuk mund të nxirret, pa prova bindëse, përfundimi për një qëllim të përbashkët kriminal.
Nisma ime personale
Dëshiroj të kontribuoj që forcat demokratike, juristët me përvojë, ekspertët e të drejtave të njeriut, ish-diplomatët dhe personalitetet ndërkombëtare të angazhohen së bashku për një shqyrtim gjithëpërfshirës, në përputhje me shtetin e së drejtës, të çështjeve të ngritura.
Qëllimi im është të kërkoj mbështetje në Bruksel, Uashington, Berlin dhe Vatikan.
Jo për të ushtruar presion politik mbi gjyqtarët. Jo për të penguar drejtësinë. Por për të tërhequr vëmendjen ndaj parimeve mbi të cilat mbështeten demokracitë tona perëndimore: e vërteta, drejtësia, dinjiteti njerëzor dhe procesi i rregullt ligjor.
Dëshiroj të organizoj bisedime, të mbledh dokumente, të fitoj mbështetjen e bashkëbiseduesve ndërkombëtarë dhe të përkrah një nismë serioze, të argumentuar juridikisht.
Në këtë kuadër duhet të shqyrtohen në mënyrë kritike edhe kohëzgjatja e paraburgimit, origjina dhe besueshmëria e provave, trajtimi i dëshmive dhe respektimi i të gjitha të drejtave të mbrojtjes.
Një apel ndërgjegjes sonë të përbashkët
U bëj thirrje të gjitha forcave politike demokratike të Kosovës që të qëndrojnë së bashku për këtë çështje themelore – pavarësisht përkatësisë partiake, konflikteve personale apo përplasjeve të mëparshme politike.
Drejtësia nuk duhet të ketë ngjyrë partiake.
Nuk po e ndërmarr këtë hap sepse e konsideroj veten patriot më të madh se të tjerët. Po e ndërmarr sepse ma kërkon ndërgjegjja.
Jam i bindur se me arsye, këmbëngulje, bisedime ndërkombëtare dhe mjete të ligjshme mund të ndihmojmë që e vërteta të dalë plotësisht në dritë.
Nuk bëhet fjalë vetëm për katër burra. Bëhet fjalë edhe për besimin në drejtësinë ndërkombëtare, për dinjitetin e një populli dhe për përgjegjësinë e Evropës ndaj historisë së saj.
Unë do të jap kontributin tim për t’i bashkuar njerëzit, për të organizuar mbështetje dhe për të mbrojtur atë që e konsideroj të drejtë.
Jo kundër Evropës. Jo kundër Amerikës. Jo kundër drejtësisë.
Por në emër të atyre vlerave që përfaqësojnë Evropa dhe Amerika dhe për të cilat kanë luftuar edhe njerëzit e Kosovës.
Drejtësia kërkon guxim. E vërteta kërkon durim. Dhe bindja kërkon përgjegjësi.



