E krijuar fillimisht si një zonë ekskluzive për njerëzit e pasur, Bel-Air ka kaluar një transformim të jashtëzakonshëm gjatë një shekulli. Nga një pronë e zhvilluar nga një fermer që u pasurua nga nafta, ajo u shndërrua në një lagje të njohur për rezidencat madhështore, arkitekturën e veçantë dhe lidhjet me yjet e Hollivudit.

E vendosur në Los Anxhelos të Kalifornisë, Bel-Air feston këtë vit 100-vjetorin e themelimit. Historia e saj, e dokumentuar në librin e ri Bel-Air: Centennial nga David Silverman, zbulon se si zona evoluoi nga një komunitet i projektuar për një rreth të pasur banorësh në një simbol të luksit dhe privatësisë.

Megjithëse emri Bel-Air lidhet shpesh me serialin e njohur të viteve ’90 The Fresh Prince of Bel-Air, me aktorin Will Smith, lagjja ka një histori shumë më të gjerë sesa ajo që paraqitet në ekran. Madje, seriali nuk u xhirua aty.

Ndryshe nga Beverly Hills dhe Hollywood-i, Bel-Air nuk ka një identitet të përcaktuar qartë në sytë e publikut. Kjo lidhet kryesisht me natyrën e saj private, pasi shumë prej rezidencave të mëdha janë të fshehura pas mureve, portave dhe gjelbërimit të dendur.

David Silverman i tha BBC-së se autobusët turistikë zakonisht kalojnë nëpër Beverly Hills, por rrallë vizitojnë Bel-Air-in, pikërisht sepse pjesa më e madhe e shtëpive nuk mund të shihet nga rruga.

Nga zbulimi i naftës te krijimi i një lagjeje luksoze

Historia e Bel-Air-it nis me Alphonzo Bell-in, një fermer që fitoi pasuri pasi zbuloi naftë në tokën e tij. Ai bleu afro 18 mijë akra tokë, të njohura në atë kohë si Rançi Danziger, dhe nisi zhvillimin e parcelave për banim.

Emri Bel-Air, që përkthehet si “ajër i bukur”, u bë identiteti i një zone të projektuar për të ofruar hapësirë, qetësi dhe një mënyrë jetese ekskluzive.

Në vitin 1923, një reklamë në Los Angeles Times e përshkruante zonën si një “komunitet pronash për zotërinj”, duke pasqyruar mentalitetin dhe normat shoqërore të kohës. Shtëpitë e reja duhej të kushtonin të paktën 15 mijë dollarë, një shumë e konsiderueshme për atë periudhë.

Për të tërhequr blerësit, Bell investoi edhe në stalla, fusha tenisi dhe fusha golfi. Familja e tij u vendos në një rezidencë me 42 dhoma, e cila mori emrin Capo di Monte.

Një lagje ku lëvizja bëhej edhe me kalë

Në vitet 1920, kuajt ishin pjesë e rëndësishme e jetës në Bel-Air. Zona kishte një rrjet të gjerë shtigjesh për kalërim, të cilat përfundimisht shtriheshin për rreth 100 kilometra.

Për të lehtësuar lëvizjen, u ndërtuan edhe kalime nën ura dhe rrugë, në mënyrë që kuajt të mos detyroheshin të kalonin nëpër rrugët kryesore.

Në atë kohë, Bel-Air ruante ende karakterin rural, megjithëse po zhvillohej gradualisht si një zonë rezidenciale për njerëzit me të ardhura të larta.

Nga kufizimet e themeluesit te shtëpitë e yjeve të Hollivudit

Alphonzo Bell kishte rezerva ndaj njerëzve të industrisë së filmit, të cilët i konsideronte moralisht të dyshimtë. Për këtë arsye, gjatë viteve të para ai u përpoq t’ua kufizonte blerjen e pronave aktorëve dhe personave të tjerë të Hollivudit.

Megjithatë, ky kufizim nuk zgjati. Disa blerës përdorën avokatët për të siguruar prona në emër të tyre, ndërsa vështirësitë ekonomike të shkaktuara nga Depresioni i Madh e detyruan Bell-in të ndryshonte qasje.

Me kalimin e viteve, Bel-Air u bë shtëpi e shumë figurave të njohura, përfshirë Judy Garland, William Powell dhe Carole Lombard. Aty jetuan gjithashtu regjisorët Howard Hawks dhe Alfred Hitchcock.

Në atë periudhë, interesimi për jetën private të yjeve ishte aq i madh, saqë publikoheshin edhe kartolina me fotografi të shtëpive të tyre.

Arkitektura moderne ndryshon pamjen e Bel-Air-it

Pas Luftës së Dytë Botërore, Bel-Air filloi të ndryshonte edhe nga ana arkitekturore. Shtëpitë tradicionale spanjolle dhe ato të stilit Tudor nisën t’ia linin vendin ndërtesave moderniste, të karakterizuara nga linjat e thjeshta, dritaret e mëdha dhe hapësirat e hapura.

Ky stil i ri përputhej me terrenin kodrinor të zonës dhe u mundësonte banorëve të shijonin pamje panoramike të Los Anxhelosit dhe luginave përreth.

Sipas Silverman, pozita më e lartë e Bel-Air-it, krahasuar me disa zona fqinje, i jep asaj një avantazh të veçantë për sa u përket pamjeve.

Rezidenca që u bë e famshme nga televizioni

Një prej pronave më të njohura të Bel-Air-it është rezidenca që u shfaq në serialin televiziv The Beverly Hillbillies, i cili pati premierën në vitin 1962.

Shtëpia, e ndërtuar në vitin 1933 dhe e njohur atëherë si Kirkeby Estate, u përdor për pamjet e jashtme të rezidencës në serial. Pronarët kishin pranuar xhirimet me kusht që adresa të mos bëhej publike, por ajo u botua më vonë në revistën TV Guide, duke tërhequr vizitorë të shumtë.

Në vitin 2019, Lachlan Murdoch, djali i Rupert Murdoch, e bleu pronën për një shumë të raportuar prej 150 milionë dollarësh, duke vendosur atëherë një rekord për një rezidencë në Kaliforni.

Nga Zsa Zsa Gabor te Sonny dhe Cher

Bel-Air u bë gjithashtu pjesë e kulturës së famës gjatë viteve 1960 dhe 1970. Aktorja Zsa Zsa Gabor, e njohur për jetën e saj luksoze dhe paraqitjet publike, jetoi për shumë vite në këtë lagje.

Në vitin 1967, muzikantët Sonny dhe Cher blenë një shtëpi aty, duke iu bashkuar një grupi artistësh dhe personazhesh të famshëm që po zhvendoseshin në zonë.

Gazetarja dhe aktorja Candice Bergen, në një artikull të botuar në revistën Esquire atë vit, përshkroi ardhjen e muzikantëve të rinj në Bel-Air, duke ngritur pyetjen nëse karakteri i lagjes po ndryshonte.

Megjithatë, përtej famës dhe jetës publike të banorëve, Bel-Air ruajti reputacionin si një vend ku njerëzit e pasur mund të gjenin qetësi larg vëmendjes së vazhdueshme.

Hoteli që mishëron luksin dhe privatësinë

Një tjetër simbol i historisë së Bel-Air-it është Hotel Bel-Air, i hapur në vitin 1944 në një pronë ku dikur ndodheshin stalla. Hoteli u bë shpejt një destinacion i preferuar për figurat e Hollivudit, falë vilave të veçanta dhe atmosferës së izoluar.

Yje si Marilyn Monroe u fotografuan pranë pishinës së hotelit, duke e kthyer atë në një pjesë të rëndësishme të historisë kulturore të zonës.

Sot, Hotel Bel-Air vazhdon të përfaqësojë stilin e jetesës që e ka karakterizuar lagjen për dekada: luksin, ekskluzivitetin dhe privatësinë.

Një shekull pas themelimit, Bel-Air mbetet një nga adresat më të njohura të pasurisë në Kaliforni. Historia e saj përmbledh ndryshimet e Los Anxhelosit, nga tokat e gjera rurale te rezidencat ikonike, arkitektura moderne dhe një komunitet që, pavarësisht famës, vazhdon të qëndrojë kryesisht larg syrit të publikut.