Ky shkrim, i botuar në gazetën “Zëri i Kosovës” më 11 korrik 1997, pasqyron një periudhë të rëndë, por njëkohësisht vendimtare në historinë më të re të Kosovës. Ishte koha kur shumë shqiptarë përballeshin me dënime të rënda vetëm pse angazhoheshin për liri dhe rezistencë kombëtare.

Emrat e përmendur në këtë artikull nuk janë thjesht lista të të dënuarve politikë. Ata përfaqësojnë një brez që veproi në rrethana të jashtëzakonshme, ku kërkesa për liri trajtohej si kërcënim për pushtetin e kohës dhe ndëshkohej me burgime të rënda.

Proceset e montuara gjyqësore nga regjimi serb kishin për synim frikësimin dhe ndalimin e organizimit politik e kombëtar të shqiptarëve në Kosovë. Megjithatë, në vend që ta shuanin rezistencën, ato vetëm sa e forcuan bindjen se liria nuk mund të arrihej pa sakrificë.

Dënimet prej 10, 15 e deri në 20 vite burg dëshmojnë ashpërsinë e sistemit serbo-sllav, por edhe frikën që ai sistem kishte ndaj atyre që kërkonin çlirimin dhe të drejtat e popullit shqiptar.

Në këtë realitet të rëndë, rezistenca filloi të kalojë nga forma paqësore dhe organizative drejt një faze më të strukturuar dhe të armatosur. Pikërisht nga këto rrethana nisi të kristalizohej ideja e luftës çlirimtare, e cila më vonë do të mishërohej në veprimtarinë e UÇK-së.

Kujtesa për ta mbetet jo vetëm rikujtim i vuajtjeve dhe sakrificës, por edhe reflektim mbi çmimin e lirisë dhe rrugën e vështirë deri te çlirimi i Kosovës.

Kështu ka shkruar Gjeneral Jakup Nura, ish i dënuar politik nga gjykatat serbe të asaj kohe, së bashku me Hashim Thaçin, Adem Jasharin, Sami Lushtakun, Rexhep Selimin, Nuredin Lushtakun, Besim Ramën dhe të tjerë.