“Nuk e kisha menduar kurrë se do të shpenzoja kaq shumë para për një futbollist.”

Këto ishin fjalët e Sir Alex Fergusonit në korrik të vitit 2001, kur Manchester United pagoi 28.1 milionë paund për transferimin e Juan Sebastián Verónit nga Lazio.

Në atë kohë, shuma përfaqësonte një rekord për futbollin britanik.

Ferguson ishte i bindur se kishte siguruar një lojtar të jashtëzakonshëm, i cili mund ta ngrinte skuadrën në një nivel tjetër.

“Ai po hyn në vitet më të mira të karrierës. Besoj se do ta arrijë kulmin dhe ne do të përfitojmë prej kësaj. Është një futbollist i klasit botëror, fantastik, me një vizion loje që mund ta shfrytëzojmë”, deklaronte trajneri skocez.

Optimizmi i tij ndahej edhe nga shumë analistë të futbollit anglez.

Ish-futbollisti i Liverpoolit, Mark Lawrenson, parashikonte se me Verónin në skuadër, Manchester United do të bëhej pothuajse i pamposhtur në Premier League.

Një bindje e tillë nuk dukej e ekzagjeruar. United kishte fituar tri tituj radhazi në Angli dhe sezonin e mëparshëm e kishte përfunduar kampionatin dhjetë pikë përpara Arsenalit.

Megjithatë, realiteti do të ishte shumë më i ndërlikuar.

Nga Italia në Old Trafford, me reputacionin e një superylli

Përpara transferimit në Manchester, Verón kishte ndërtuar një reputacion të jashtëzakonshëm në futbollin italian.

Ai tërhoqi vëmendjen ndërkombëtare me Argjentinën në Kupën e Botës 1998, përpara se të transferohej te Parma.

Në sezonin e tij të vetëm me klubin italian, mesfushori kontribuoi në fitimin e Kupës së Italisë dhe Kupës UEFA.

Në vitin 1999, Lazio pagoi 18.1 milionë paund për ta transferuar në Romë.

Debutimi i tij me Lazion erdhi pikërisht kundër Manchester Unitedit në Superkupën e Evropës.

Italianët fituan 1-0, ndërsa paraqitja e argjentinasit la përshtypje të fortë te Ferguson.

Nën drejtimin e Sven-Göran Erikssonit, Lazio fitoi Serie A, Kupën e Italisë dhe Superkupën e Evropës, me Verónin në rolin e organizatorit kryesor të lojës.

I njohur me nofkën La Brujita – “Shtriga e Vogël”, një referencë ndaj babait të tij, legjendës së Estudiantesit Juan Ramón Verón – argjentinasi ishte një nga mesfushorët më elegantë dhe më krijues të futbollit evropian.

Por, siç do të tregonte koha, kulmi i tij kishte ardhur te Lazio dhe jo te Manchester United.

Fillimi spektakolar që premtonte shumë

Javët e para të Verónit në Angli krijuan përshtypjen se investimi rekord ishte plotësisht i justifikuar.

Ai shënoi katër gola në tetë paraqitjet e para në Premier League.

Golin e parë e realizoi kundër Evertonit, pas një kombinimi me Roy Keanen, në fitoren 4-1.

Më pas shënoi një gol të bukur me volej kundër Newcastle Unitedit, realizoi në përmbysjen dramatike 5-3 ndaj Tottenhamit dhe ekzekutoi një goditje të shkëlqyer dënimi kundër Bolton Wanderersit.

Paraqitjet e tij mahnitën edhe bashkëlojtarët.

Nicky Butt, i cili konkurronte me argjentinasin për një vend në mesfushë, kujtonte se cilësitë e Verónit në stërvitje ishin të jashtëzakonshme.

“Kur ai luajti kundër Evertonit, unë isha i pezulluar. E pashë dhe mendova: ‘Nuk do të luaj më kurrë për Unitedin. Duhet të gjej një klub tjetër’”, tregoi Butt për The Times.

“Verón ishte futbollisti më i mirë që kisha parë ndonjëherë, përveç Eric Cantonës. Në stërvitje bënte gjëra që nuk i kisha parë më parë.”

Argjentinasi u shpall lojtari më i mirë i Premier League për muajin shtator.

Ai shkëlqeu gjithashtu në Ligën e Kampionëve, veçanërisht në fitoren 3-0 kundër Olympiacosit, ku dhuroi dy asistime.

Njëri prej tyre ishte një pasim i jashtëzakonshëm nga afërsia e mesit të fushës, që çau mbrojtjen greke dhe e nxori Ryan Giggsin në pozicion ideal.

Ish-trajneri i Unitedit, Ron Atkinson, e cilësoi Verónin si futbollistin e dytë më të talentuar teknikisht që kishte veshur fanellën e klubit, pas George Bestit.

“Jam i gatshëm të them se, nëse lëndimet nuk e pengojnë, ai do të bëhet një nga më të mëdhenjtë në historinë e Old Traffordit. Vizioni, diapazoni i pasimeve dhe inteligjenca e tij janë fenomenale”, deklaronte Atkinson.

Problemi nuk ishte talenti, por sistemi taktik

Pavarësisht fillimit premtues, problemet nisën të shfaqeshin gjatë vjeshtës.

Manchester United pësoi një rënie të ndjeshme në Premier League, duke fituar vetëm një nga gjashtë ndeshjet pas humbjes kundër Boltonit.

Skuadra humbi ndaj Liverpoolit dhe Arsenalit me rezultat identik 3-1, përpara se të mposhtej 3-0 nga Chelsea në Old Trafford.

Verón pati vështirësi të përshtatej me ritmin dhe kërkesat fizike të futbollit anglez.

Kundër Arsenalit, ai u zëvendësua para minutës së 60-të, pasi nuk arriti ta përballonte lojën dinamike të Patrick Vieiras dhe Robert Piresit.

Problemet u përsëritën edhe kundër Chelseat.

Në Itali, sistemet taktike u ofronin më shumë mbrojtje mesfushorëve krijues, ndërsa në Angli humbja e topit në qendër të fushës shpesh pasohej nga kundërsulme të shpejta.

Verón kishte prirjen të tërhiqej thellë për ta marrë topin nga mbrojtësit, një rol që e kërkonte edhe Roy Keane.

Kjo krijoi mbivendosje në mesfushë dhe e detyroi Paul Scholesin të luante në pozicione më të avancuara, që nuk përputheshin plotësisht me karakteristikat e tij.

Ferguson alternonte sistemin 4-5-1, që i përshtatej Verónit, me formacionin tradicional 4-4-2, mbi të cilin kishte ndërtuar sukseset e mëparshme.

Skuadra nuk arrinte të gjente ekuilibrin.

Në mesin e dhjetorit, pas humbjes kundër West Hamit, United kishte rënë në vendin e nëntë të tabelës, 11 pikë prapa Liverpoolit.

Një mbrëmje e paharrueshme kundër Deportivo La Coruñas

Manchester United arriti të rikthehej fuqishëm gjatë pjesës së dytë të sezonit.

Skuadra fitoi 13 nga 15 ndeshjet pas humbjes kundër West Hamit dhe u rikthye në garën për titull.

Megjithatë, Verón vazhdonte të alternonte paraqitjet brilante me gabime vendimtare.

Në humbjen 1-0 kundër Middlesbroughit, ai humbi topin në aksionin që solli golin e Alen Bokšićit dhe u zëvendësua në pjesën e dytë.

Më pas, një problem me tendinën e Akilit e la jashtë fushës për tri ndeshje.

Ai mungoi edhe në ndeshjen e parë çerekfinale të Ligës së Kampionëve kundër Deportivo La Coruñas, të cilën United e fitoi 2-0 në Spanjë.

Por në ndeshjen e kthimit, argjentinasi dhuroi një nga paraqitjet më të mira të karrierës së tij në Angli.

Në mungesë të Roy Keanes dhe Paul Scholesit, Verón mori përgjegjësinë e organizimit të lojës.

United fitoi 3-2, ndërsa ai asistoi në të dy golat e Ole Gunnar Solskjærit.

Asistimi i dytë ishte një demonstrim i jashtëzakonshëm teknik.

Nga mesi i fushës, Verón dërgoi një pasim me pjesën e jashtme të këmbës drejt sulmuesit norvegjez, duke kapërcyer mbrojtjen kundërshtare me një saktësi të rrallë.

Megjithatë, paraqitja e tij u la në hije nga lëndimi serioz i David Beckhamit, i cili pësoi një frakturë në këmbë.

Shpërthimi i famshëm i Fergusonit kundër gazetarëve

United u eliminua në gjysmëfinale të Ligës së Kampionëve nga Bayer Leverkuseni, për shkak të rregullit të golit si mysafir.

Kjo u konsiderua një mundësi e humbur për Fergusonin, pasi finalja e atij sezoni zhvillohej në qytetin e tij të lindjes, Glasgow.

Një pjesë e kritikave u përqendruan te Verón.

Mediat britanike raportuan për pakënaqësi brenda skuadrës dhe pretendime se argjentinasi po përgatitej të rikthehej te Lazio.

Ferguson i mohoi kategorikisht këto raportime.

I pyetur vazhdimisht për formën e Verónit, trajneri skocez humbi durimin dhe shpërtheu ndaj gazetarëve.

“Janë marrëzi të plota, gënjeshtra. Verón është një futbollist jashtëzakonisht i mirë. Ju jeni të gjithë idiotë!”, deklaroi Ferguson, duke përdorur edhe gjuhë të ashpër.

Ai më pas u kërkoi gazetarëve të largoheshin nga konferenca.

Mbrojtja publike e argjentinasit ishte e pazakontë edhe për standardet e Fergusonit, i cili njihej për marrëdhëniet e tensionuara me mediat.

Megjithatë, situata sportive nuk u përmirësua.

Në përballjen vendimtare kundër Arsenalit, Verón u largua i lënduar në minutën e 58-të, pak pasi Sylvain Wiltord kishte shënuar golin që i siguroi titullin skuadrës së Arsène Wengerit.

United e përfundoi sezonin në vendin e tretë dhe mbeti pa trofe.

Vetë Verón e përshkroi më vonë sezonin e parë si një “katastrofë”.

Sezoni i dytë dhe rikthimi i cilësisë në mesfushë

Situata u përmirësua gjatë sezonit 2002/03.

Manchester United transferoi Rio Ferdinandin nga Leeds United, duke forcuar mbrojtjen, ndërsa ardhja e Carlos Queirozit si ndihmëstrajner solli ndryshime në organizimin taktik.

Sistemi 4-5-1 i dha Verónit më shumë hapësirë për të kontrolluar ritmin dhe për të organizuar sulmet nga thellësia.

Argjentinasi mori përgjegjësi të mëdha edhe për shkak të mungesës së Roy Keanes, i cili po rikuperohej nga një operacion në ije.

Në Ligën e Kampionëve, Verón regjistroi katër gola dhe tri asistime gjatë fazës së parë të grupeve.

Ai shënoi një gol elegant kundër Olympiacosit dhe një tjetër me volej nga distanca në fitoren 2-0 ndaj Bayer Leverkusenit.

“Juan duket se frymëzohet nga futbolli evropian. Ai e shijon atë. Koordinimi i tij gjatë goditjes ishte i jashtëzakonshëm”, deklaroi Ferguson pas ndeshjes.

Në dhjetor, Verón shënoi një gol të rëndësishëm në fitoren 2-0 kundër Arsenalit dhe realizoi një goditje spektakolare dënimi ndaj West Hamit.

Ai dhuroi gjithashtu një asistim të paharrueshëm për David Beckhamin kundër Birmingham Cityt.

Ferguson e përmendi atë aksion edhe në autobiografinë e tij të vitit 2013.

“Ai e goditi topin me pjesën e jashtme të këmbës, pa marrë hov, dhe pasimi u përkul rreth mbrojtjes. Beckham e ndoqi topin dhe e kaloi mbi portierin. Në momente të caktuara, Verón mund të ishte sublim”, shkroi Ferguson.

Mbrëmja kundër Juventusit, kulmi i karrierës së tij në United

Manchester United arriti të rikthehej në nivelet më të larta gjatë sezonit 2002/03.

Skuadra u kualifikua në finalen e Kupës së Ligës, ku u mposht 2-0 nga Liverpooli, si dhe siguroi vendin në çerekfinalet e Ligës së Kampionëve.

Një nga ndeshjet më të mira të sezonit ishte fitorja 3-0 kundër Juventusit në Torino.

Ryan Giggs shënoi dy gola, ndërsa Ruud van Nistelrooy realizoi të tretin.

Megjithatë, Verón ishte një nga protagonistët kryesorë të takimit.

Ai asistoi në golin e parë të Giggsit dhe kontrolloi ritmin e lojës, duke dominuar përballë mesfushorëve të njohur të Juventusit, Pavel Nedvěd dhe Edgar Davids.

Për shumë vëzhgues, ajo ishte paraqitja më e mirë e argjentinasit me fanellën e Manchester Unitedit.

Në atë mbrëmje, stadiumi Delle Alpi u shndërrua në skenën ku Verón demonstroi të gjithë repertorin e tij teknik.

Titulli kampion dhe fundi i papritur

Pavarësisht paraqitjeve të mira në Evropë, Verón vazhdonte të kishte vështirësi për të ruajtur të njëjtin nivel në Premier League.

Në mars, ai pësoi një lëndim në kyçin e këmbës kundër Leeds Unitedit.

Ferguson e riktheu për ndeshjen e dytë çerekfinale të Ligës së Kampionëve kundër Real Madridit.

United fitoi 4-3, por u eliminua me rezultat të përgjithshëm 6-5.

Ajo rezultoi të ishte ndeshja e fundit që Verón e nisi si titullar për klubin.

Argjentinasi mungoi në tetë nga nëntë ndeshjet e fundit të kampionatit, ndërsa United fitoi tetë prej tyre dhe barazoi 2-2 kundër Arsenalit.

Skuadra rikuperoi një diferencë prej tetë pikësh dhe fitoi titullin kampion.

Fakti që United e përfundoi sezonin në mënyrë kaq të fuqishme pa Verónin nuk ndikoi pozitivisht në perceptimin për të.

Megjithatë, ai kishte kontribuar në suksesin e skuadrës, duke regjistruar 25 paraqitje në Premier League dhe duke marrë me meritë medaljen e kampionit.

Transferimi te Chelsea dhe përplasja me Fergusonin

Gjatë verës së vitit 2003, e ardhmja e Verónit u bë një nga temat kryesore të mediave britanike.

Chelsea ishte i interesuar për transferimin e tij dhe përflitej një marrëveshje prej rreth 15 milionë paundësh.

Megjithatë, argjentinasi vazhdonte të luante mirë gjatë turneut përgatitor të Manchester Unitedit në Shtetet e Bashkuara.

Në fitoren 4-1 kundër Juventusit në New Jersey, ai dhuroi dy asistime dhe ishte ndër më të mirët në fushë.

Ruud van Nistelrooy e vlerësoi lart pas ndeshjes.

“Seba ishte lojtari më i mirë në fushë. Nuk e humbi topin asnjëherë, të gjitha pasimet e tij ishin të sakta dhe asistimi për golin tim ishte absolutisht brilant”, deklaroi sulmuesi holandez.

Edhe Ferguson këmbëngulte publikisht se Verón do të qëndronte.

“Seba është një lojtar i mrekullueshëm. Ka imagjinatë të jashtëzakonshme, gjithmonë e kërkon topin dhe ka energji të madhe. Sonte ishte fantastik”, tha trajneri.

Megjithatë, më pak se një javë më vonë, argjentinasi nënshkroi kontratë katërvjeçare me Chelsean.

Verón më vonë pretendoi se qëndrimi i Fergusonit kishte ndryshuar sapo klubi mori një ofertë financiare tërheqëse.

“Ferguson nuk ishte i sinqertë me mua. Dy muaj më parë më kishte thënë se nuk isha në shitje. Por kur erdhi oferta, biseda ndryshoi”, deklaroi ai.

Sipas argjentinasit, kjo ishte pika vendimtare që e shtyu të largohej.

Ferguson i kundërshtoi pretendimet, duke thënë se futbollisti kishte qenë i informuar për situatën dhe se klubi kishte shumë alternativa në mesfushë.

Chelsea, një aventurë edhe më e vështirë

Nëse periudha te Manchester United konsiderohej zhgënjyese, aventura te Chelsea rezultoi edhe më problematike.

Nën drejtimin e Claudio Ranierit, Verón zhvilloi vetëm 14 paraqitje në të gjitha garat gjatë sezonit 2003/04.

Ai shënoi një gol, pikërisht në debutimin kundër Liverpoolit, por një lëndim në shpinë e mbajti jashtë fushave për rreth pesë muaj.

Argjentinasi përjetoi gjithashtu një ngjarje traumatike jashtë futbollit.

Në shtëpinë e tij në Londër, një grabitës i armatosur me hanxhar kërcënoi atë, partneren dhe fëmijët gjatë një grabitjeje ku u morën sende me vlerë rreth 60 mijë paund.

Verón nuk arriti të përshtatej me jetën në kryeqytetin anglez dhe pas vetëm një sezoni u huazua te Interi.

Vite më vonë, ai pranoi se largimi nga Manchester United ishte një nga vendimet për të cilat ishte penduar.

“Ka shumë pak gjëra për të cilat pendohem, por njëra është largimi nga Manchesteri. Ish-bashkëlojtarët më thoshin se duhej të qëndroja. Sot mendoj se kishin të drejtë”, deklaroi ai në vitin 2019.

Në një intervistë tjetër për FourFourTwo, në vitin 2021, argjentinasi tha se e kishte pasur më të vështirë të jetonte në Londër sesa në Manchester.

“Do të doja të kisha qëndruar më gjatë te United. Besoj se mund t’i kisha bërë gjërat ndryshe dhe do të kisha pasur më shumë vazhdimësi në fushë”, u shpreh ai.

Ferguson pranoi se nuk gjeti kurrë pozicionin ideal për të

Pavarësisht mosmarrëveshjeve të mëparshme, Verón nuk ruajti ndjenja negative ndaj Fergusonit.

Ai pranoi se nuk kishte arritur ta ruante vazhdimisht nivelin që pritej prej tij.

“Në disa ndeshje ia dhashë atë që kërkonte, por në të tjera jo. Nëse dëshiron të jesh futbollist i madh, duhet të jesh i qëndrueshëm. Unë nuk arrita ta bëja këtë në Old Trafford”, deklaroi argjentinasi.

Nga ana tjetër, edhe Ferguson pranoi në autobiografinë e tij se nuk kishte arritur ta gjente mënyrën më të mirë për ta shfrytëzuar mesfushorin.

“Verón ishte një individualist. Ai luante kudo, shkonte ku dëshironte. Edhe sikur ta drejtoja për njëqind vjet, nuk do ta dija saktësisht ku ta vendosja”, shkroi trajneri.

Sipas tij, argjentinasi kishte cilësi të jashtëzakonshme, por nuk përshtatej natyrshëm me strukturën taktike të skuadrës.

Roy Keane dhe një tjetër arsye për vështirësitë

Disa ish-bashkëlojtarë kanë ofruar shpjegime të ndryshme për dështimin e Verónit në Manchester.

Nicky Butt besonte se argjentinasi nuk e kishte kuptuar plotësisht kulturën dhe kërkesat e klubit.

“Ai ishte një djalë fantastik dhe një futbollist i pabesueshëm, por nuk e kuptonte çfarë do të thoshte të luaje për Unitedin. Nuk arrinte ta përballonte ritmin. Tifozët kërkonin intensitet dhe luftë, jo vetëm pasime teknike”, deklaroi Butt.

Rio Ferdinand, ndërkohë, sugjeroi se prania e Roy Keanes mund të ketë ndikuar te mesfushori.

“Mendoj se problemi i tij ishte Roy Keane. Jo sepse Roy kishte faj, por personaliteti i tij ishte shumë dominues”, deklaroi Ferdinand në vitin 2022.

Vetë Keane pranoi se kishte qenë tepër kërkues ndaj argjentinasit.

“Isha shumë i ashpër me Seban dhe gabova. Kur erdhi, prisja mrekulli. Kur ato nuk ndodhën, gjithmonë përqendrohesha te gabimet e tij”, kishte deklaruar irlandezi në vitin 2006.

Një futbollist përpara kohës së tij?

Në retrospektivë, historia e Verónit te Manchester United mund të kuptohet ndryshe nga mënyra si u gjykua në atë periudhë.

Argjentinasi ishte një organizator loje që kërkonte liri në lëvizje, kontroll të ritmit dhe mundësi për të ndërtuar aksione nga pozicione të ndryshme.

Por Manchester United ishte ndërtuar mbi sistemin tradicional 4-4-2, me role më të përcaktuara dhe kërkesa të mëdha fizike.

Ferguson kishte nevojë që Verón të përshtatej me strukturën ekzistuese, ndërsa talenti i tij kërkonte një organizim tjetër taktik.

Me përhapjen e mëvonshme të sistemeve 4-3-3 dhe 4-2-3-1, futbolli evropian filloi t’u jepte më shumë liri mesfushorëve krijues.

Ish-kapiteni i Unitedit, Gary Neville, beson se Verón do të kishte pasur shumë më tepër sukses në futbollin modern.

“Mënyra se si luante Seba ishte shumë e ngjashme me atë që bëjnë sot disa mesfushorë, si Bruno Fernandes”, deklaroi Neville për Sky Sports në vitin 2020.

“Futbolli ka evoluar. Sot lojtarët mund të lëvizin në pozicione të ndryshme dhe sistemet janë shumë më fleksibile.”

Sipas Neville, problemi nuk qëndronte te aftësitë e argjentinasit, por te mospërputhja mes mënyrës së tij të lojës dhe strukturës taktike të Unitedit.

“Ai erdhi me një mënyrë tjetër të të menduarit për pozicionet dhe lëvizjet, në një skuadër që kishte modele të përcaktuara. Kjo ishte arsyeja pse nuk funksionoi. Nuk kishte të bënte me cilësinë e tij. Ishte një futbollist brilant”, përfundoi Neville.

Një mjeshtër i futbollit që nuk u kuptua plotësisht në Angli

Juan Sebastián Verón u largua nga Manchester United në vitin 2003, pas dy sezoneve që sollën momente brilante, por edhe zhgënjime të mëdha.

Në 82 paraqitje në Premier League, ai realizoi 11 gola, ndërsa transferimi i tij vazhdon të përmendet në diskutimet për blerjet që nuk i përmbushën pritshmëritë.

Megjithatë, ta përkufizosh karrierën e tij në Old Trafford vetëm si dështim do të ishte një vlerësim i paplotë.

Verón tregoi në shumë ndeshje se zotëronte vizion, teknikë dhe aftësi krijuese të rralla. Ai shkëlqeu në Ligën e Kampionëve, fitoi titullin e Premier League dhe dhuroi pasime që mbeten ndër momentet më të bukura të karrierës së tij.

Por talenti individual nuk ishte i mjaftueshëm për të kapërcyer vështirësitë taktike, problemet fizike dhe pritshmëritë e jashtëzakonshme që shoqëruan transferimin e tij.

Juan Sebastián Verón mund të mos jetë bërë legjenda që Sir Alex Ferguson kishte imagjinuar, por historia e tij mbetet një shembull domethënës se si edhe futbollistët më të talentuar mund të dështojnë kur sistemi nuk arrin t’i shfrytëzojë cilësitë e tyre. Në shumë drejtime, argjentinasi ishte një organizator modern i lojës, i mbërritur në Premier League përpara se futbolli anglez të ishte gati për të. /GazetaExpress/